Ακολουθεί Κολητική Διαφήμηση

Η ιδέα γι αυτό το post μου ήρθε από την παράφραση κάποιας διαφήμησης σε ραδιο-φονική εκπομπή κάποιο πρώι (κόντεψα να τρακάρω από τα γέλια). Την πήρα λοιπόν την τράβηξα και γω λίγο παραπάνω με δικιές μου εμπνσύσεις και ιδού το αποτέλεσμα.

Οοιαδήποτε σύμπτωση με σλόγκαν και διαφημέσεις κομμάτων δεν έιναι συμπτωματική.

Νέα Τρομοκρατία. Με σύμμαχο τον κουκουροφόρο.

Νέα Αστυνομία. Με σύμμαχο τον κουκουλοφόρο. (Ξανά)

Νέα Αυτονομία. Με σύμμαχο εμένα.

Νέα Λαοκρατία. Με σύμμαχο και πάλι εμένα.

Νέα Φαυλοκρατία. Με σύμμαχο τον φαφλατά.

Νεα Πολυκατικία. Με σύμμαχο τον Χαϊκάλη.

ΚΑ.ΣΟ.Κ. Πρώτα ο Κοπρίτης.

ΜΑ.ΣΟ.Κ. Πρώτα ο Μεσίτης.

ΔΑ.ΣΟ.Κ. Πρώτα ο Δαπίτης.

ΡΑ.ΣΟ.Κ. Πρώτα ο Ροδίτης.

ΣΑ.ΜΟ.Κ. Πρώτα ο Σημίτης.

Θα ξεβρομίσουμε τους βόθρους της πολικτικής... ΜΥ.ΡΙΖ.Α!

Θα φωνάξουμε για εσάς στην βουλή... ΤΣΗ.ΡΙΖ.Α!

Θα ξεριζώσουμε τις ενοχλητικές τρίχες της πολιτικής... ΞΥ.ΡΙΖ.Α!

Οι θέσεις μας είναι ξεκάθαρες σαν το νερό... ΠΛΥΜΗ.ΡΙΖ.Α!

Όταν οι άλλοι πήγαιναν εγώ... ΓΥ.ΡΙΖ.Α!

Με μας θα τραγουδάτε όλοι χαρούμενα... ΣΦΥ.ΡΙΖ.Α!

Θα λέμε πάντα την αλήθεια... ΨΙΘΗ.ΡΙΖ.Α!

Θα σας κάνουμε όλους πλούσιους... ΦΑΛΗ.ΡΙΖ.Α!

Ζητάω ταπεινά συγνώμη από τα υπόλοιπα κόμματα αλλά μέχρι εδώ έφτασε η έμπνευσή μου.

Οχι πείτε μου τώρα… δε θα σας λείψουν αυτές οι υπέροχες πολιτικές διαφημίσεις? Με τι θα γελάμε στις διαφημίσεις τώρα? Θα πρέπει να βγάλει κανένα “put the kot down” ξανά κανένας για να σκασουμε κανένα χαμόγελο.

Βιώσιμη ανάπτυξη… στην πράξη.

Αυτή τη φορά δεν θα γκρινιάξω. Δεν θα παραπονεθώ ούτε και θα αρχίσω να μιζεριάζω.

Τα δύο μεγάλα κόμματα βρήκαν πραγματικά τον τρόπο να αξιοποιήσουν μέρος των χρημάτων του προεκλογικού αγώνα σε αυτό που λένε “πράσινη ανάπτυξη”, “βιώσιμη ανάπτυξη”, “περιβαλλοντική πολιτική” ή όπως αλλιώς θέλετε πείτε το. Αν νομίζετε πως σας κοροϊδεύω δείτε τις φωτογραφίες που τράβηξα χθες (που είχαμε τη συναυλία του Γιωργάκη ενώ σήμερα παίζει ο Κωστάκης) στην περιφερειακή οδό της πόλης μας!!! Είπαν οι άνθρωποι να διαφημιστούν λιγάκι (δεν κατάλαβα… τι καλύτερο έχει ο Sakis, η Πέγκυ και οι υπόλοιποι τραγουδιστές) και ακολούθησαν το γνωστό τρόπο. Ποζάρισαν… έβγαλαν φωτό… ρίξανε λίγο photoshop… κοτσάρανε τα σλόγκαν και… κόλλησαν τις αφεντομουτσουνάρες τους σε κάθε στύλο που βρήκαν μπροστά τους.

Όταν λέω σε κάθε στύλο εννοώ σε ΚΑΘΕ στύλο. Και για να μην χάσουμε τα… happening όπου είχε βάλει ο ένας πήγε και έβαλε και ο άλλος από κάτω τη δικιά του αφεντομουτσουνάρα. Μη μείνουμε πίσω.

Αν έχετε λοιπόν βαρεθεί τις μονότονες τσιμεντένιες κολόνες… δεν έχετε παρά να πάτε να τις θαυμάσετε ΤΩΡΑ. Στο κάτω-κάτω της γραφής και οι αφίσες χαρτί είναι… από τα δέντρα γίνονται… άρα… να η βιώσιμη και πράσινη ανάπτυξη. Φέρνουμε εύκολα και γρήγορα το δάσος μες στην πόλη. Γιατί να παιδεύεσαι με αναδάσωση? Κάνε τώρα και συ την κολόνα σου δέντρο. Βάλε και συ μία αφίσα.

Αυτές είναι πρωτοποριακές οικολογικές προτάσεις. Αυτό είναι βιώσιμη ανάπτυξη στην πράξη!!! Μπροστά σε αυτό το θαύμα… τα λόγια είναιαιαιαιαι… περιτάααααα!!!

Τώρα να μή ρωτήσω αν κάποιος θα μαζέψει τις αφίσες μετά τις συναυλίες? Άλλωστε υπάρχει λόγος? Μάλλον η κυρία βροχή ο κύριος άνεμος αύριο μεθαύριο θα κάνουν την δουλειά τους αλλά με αυτά θα ασχολούμαστε τώρα. Παρεμπιπτόντως, ίδια κατάσταση επικρατεί και μέσα στην πόλη με τα μικρά “κομματάκια” να παίρνουν και αυτά μερίδιο στην πρωτοπορία.

Τι? Σας κοροϊδεύω? Σας κάνω πλάκα? Εγώ?

Ναι… αλλά ΑΥΤΟΙ ξεκίνησαν πρώτοι?

Δεν είναι όλα τα “μαυρίσματα” ίδια.

Ακούω όλο και περισσότερο άτομα να διατυπώνουν την άποψη πως λόγω της αηδίας και της αποστροφής τους στο πολιτικό σκηνικό δεν θα πάνε να μαυρίσουν τους πολιτικούς στην καλπη, αλλά θα πάνε για μαύρισμα σε κάποια παραλία. Προτιμούν δηλαδή την αποχή θεορώντας την μάλιστα και ισχυρή πολιτική θέση.

Δείτε λοιπόν πως το μαύρισμα της παραλίας έχει διαφορά από το μαύρισμα στην κάλπη και πώς η αποχή μπορεί να γίνει μια πολύ ωραία απόχη για να ανεβάσεις τα ποσοστά σου αν εισαι από τους μεγάλους.

Οι ψήφοι και τα ποσοστά είναι απλά ενδεικτικα!

Το παράδειγμα το δανείστηκα από κάποιο post μιας καλής φίλης στο facebook που το δανείστηκε από κάποια άλλη και πάει λέγοντας…

1η Υπόθεση: Μαύρισμα στην κάλπη.

Έστω ότι είμαστε 100 ψηφοφόροι, εκ των οποίων οι 30 είναι αηδιασμένοι και εξοργισμένοι από το δικομματισμό και το παρών πολιτικό σύστημα. Ας δούμε τι γίνεται αν και οι 30 ψηφίσουν μικρά έως πολύ μικρά κόμματα:

Ψηφοφόροι : 100
Έγκυρα : 100
Έλαβαν:
ΠΑΣΟΚ : 29 (29%)
ΝΔ: 28 (28%)
ΚΚΕ: 5 (5%)
ΣΥΡΙΖΑ: 5 (5%)
ΛΑΟΣ: 5 (5%)
Οικολόγοι : 5 (5%)
Δράση: 5 (5%)
Φιλελεύθερη συμμαχία: 2 (2%)
ΚΚΕ Μ-Λ: 2 (2%)
Χρυσή Αυγή: 1 (1%)
ΕΝΑΝΤΥΑ: 1 (1%)
Ένωση Κεντρώων: 2 (2%)
Κόμμα Φιλελευθέρων: 1 (1%)
ΑΣΚΕ: 1 (1%)
Ουράνιο τόξο: 2 (2%)
Κόμμα νέων: 2 (2%)
ΟΑΚΚΕ: 1 (1%)
Κόμμα Φιλελευθέρων: 1 (1%)
Ελληνική Ενότητα: 1 (1%)
Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών: 1 (1%)

2η Υπόθεση: Μαύρισμα στην παραλία.

Κοιτάξτε τώρα πώς αλλάζουν δραματικά τα ποσοστά των κομμάτων, αν από αυτούς τους 30 οι 10 απέχουν, οι 10 ρίξουν λευκό και οι 10 άκυρο:
Ψηφοφόροι : 100
Προσήλθαν: 90 (αποχή 10%)
Έγκυρα : 80 (10 άκυρα)
Λευκά: 10
Έλαβαν: (επί των εγκύρων πλην λευκών, δλ. επί των 70)
ΠΑΣΟΚ : 29 (42,6%)
ΝΔ: 28 (40%)
ΚΚΕ: 4 (5,7%)
ΣΥΡΙΖΑ: 4 (5,7%)
ΛΑΟΣ: 3 (4,2%)
Οικολόγοι : 1 (1,4%)
Δράση: 1 (1,4%)

Συμπέρασμα

Για προσέξτε τώρα τα ποσοστά των 2 μεγάλων κομμάτων και δείτε πόσο ανεβαίνουν στην 2η υπόθεση χωρίς αυτά να έχουν λάβει ούτε ψήφο παραπάνω. Είναι απλά μαθηματικά!

Αν λοιπόν έιστε και σείς κάποιος από αυτόυς τους 30 που αντί για μαυρίσμα στην κάλπη προτιμούν να δηλώσουν τον πολιτικό τους αηδιασμό με μαύρισμα στην παραλία για ξανασκεφτείτε το? Μαυρίζετε πράγματι το πολιτικό σύστημα? Δηλώνεται απέχθεια? Μήπως τελικά μαυρίζετε τον εαυτό σας? (και δεν εννοώ με την βοήθεια του ήλιου)

Και επειδή όλοι μπορεί να πούν ότι “το μύνημα των εκλογών ήταν η τεράστια αποχή” μήπως απλά είναι ένα μύνημα που στέλνεται και δεν λαμβάνετε? Για να το πώ καλύτερα… μήπως το μύνημα με το μάυρισμα στην παραλία δεν έιναι αρκετά δυνατό? Φωναχτό? ΤΡΑΝΤΑΧΤΟ? ΕΠΩΔΥΝΟ? Μήπως τέλικά τσάμπα το στέλνετε?

Ο Λαός των Οικολόγων Πράσινων και τα… πράσινα άλογα!

Κάνοντας zapping χθες την ώρα των ειδήσεων πέτυχα τον κ. Καρατζαφέρη να δίνει συνέντευξη στον κ. Χατζηνικολάου και συγκεκριμένα την ώρα που σχολίαζε την “έκπληξη” με βάση της δημοσκοπήσεις των Οικολόγων Πράσινων. Έλεγε λοιπόν κάποια από τα γνωστά “επιχειρήματα” ότι δεν είναι γνωστές οι θέσεις τους και κρύβονται πίσω από την οικολογία και ότι ο κ. Τρεμόπουλος πρότεινε να ονομάσουν οδό στην Θεσσαλονίκη Κεμάλ Ατατούρκ και άλλα τέτοια παρόμοια. Σήμερα τη σκυτάλη πήρε ο κ. Ψωμιάδης με παρόμοια σχόλια για ανθέλληνες και “βρώμικες σακούλες” στην εξωτερική πολιτική της πατρίδας. (Τι ποιητικός λόγος!!!)

Προς στιγμήν τρόμαξα!!! Λέω …ΑΜΑΝ!!! Ήρθαν οι κατάσκοποι των τούρκων να μας φάνε και δεν έχουμε πάρει χαμπάρι. Αλλά μετά ξανασκέφτομαι και βλέπω ξανά την εικόνα. Βασική αρχή στην επιστήμη της πληροφορίας είναι ο έλεγχος των πηγών. Η διαστροφή λοιπόν του επαγγέλματος με βάζει σε σκέψεις. Ποιά είναι η πηγή των πληροφοριών? Ο κ. Καρατζαφέρης, ο κ. Ψωμιάδης και ο κ. Παπαθεμελής (τελευταίος και καταϊδρωμένος ακολουθεί και αυτός τα γνωστά σχόλια). Είναι αντικειμενική? Έχει κάποιο όφελος από τον έλεγχο στην πληροφορία που μου πλασάρει? χμμμμ… μάλλον ναι… οι οικολόγοι έχουν φάει ποσοστά από όλους είναι κάτι καινούριο και άφθαρτο άρα αποτελεί κίνδυνο για το ΛΑΟΣ και για όλους τους υπόλοιπους. Άρα? Ίσως να μην μου τα λέει όλα… η “πηγή”. Εκτός των άλλων γιατί άραγε όλοι οι συγκεκριμένοι κύριοι - πηγές βρίσκονται πολύ κοντά ιδεολογικά?

Δεν χρειάστηκε λοιπόν να ψάξω πολύ. Στο site των οικολόγων μπορείς να δεις αν οι άνθρωποι έχουν θέσεις ή απλά θέλουν να κάνουν τις πόλεις δάση? Τελικά φαίνεται πώς όχι μόνο θέσεις έχουν αλλά και σε όλα τα ζητήματα!!! Γιατί δεν ακούγονται και δεν παρουσιάζονται στην TV ή σε άλλα ΜΜΕ είναι άλλο θέμα. (Δευτέρα βράδυ πάνω που ο Καφετζόπουλος ήταν έτοιμος να πεί κάποιες θέσεις για κάποια ζητήματα που ρώτησε κάποιος στην εκπομπή του Πρετεντέρη έπεσαν διαφημίσεις και με το που γύρισαν τελείωσε η εκπομπή!!!). Εκεί (στο forum του site) επίσης μπορεί να διαβάσει κάποιος και την ανακοίνωση τους για το θέμα του δρόμου και την ονομασία Κεμάλ Ατατούρκ όπου έμαθα πως υπήρχε δρόμος με αυτό το όνομα μέχρι το 55. Ο ίδιος μάλιστα ο Βενιζέλος (όχι ο σημερινός… ο παλιός… αυτός του αεροδρομίου) είχε προτείνει τον Ατατούρκ για νόμπελ ειρήνης. Αν είναι δυνατόν!!! Είδες τι βρίσκει κανείς αν ψάξει λίγο? Εκεί λοιπόν αναπτύσσουν ολόκληρο το σκεπτικό της πρότασής τους και μπορείτε να το διαβάσετε και να το κρίνετε μόνοι σας. Εγώ το δίαβσα και έβγαλα τα δικά μου συμπεράσματα αλλά δεν θα σας τα πω.

Φαντάζομαι πως αντίστοιχα σκεπτικά υπάρχουν και πίσω από τα άλλα “επιχειρήματα” του κ. Καρατζαφέρη και λοιπών και δεν έχουμε παρά να ψάξουμε να τα βρούμε και να τα κρίνουμε. Πάντως, ακούγοντας μόνο μια πρόταση από ένα κείμενο μίας σελίδας μπορείς πολύ εύκολα να βγάλεις λάθος συμπεράσματα. Πόσο μάλλον να παρουσιάσεις όπως θέλεις ολόκληρο το κείμενο. Εξ άλλου, αν ακούς την μία μόνο πλευρά ξέρεις μόνο την μισή αλήθεια (το απόφθεγμα είναι αλλουνού αλλά δεν θυμάμαι ποιανού).

Είναι συνήθης πρακτική όλων των κομμάτων σε αυτόν τον “πόλεμο” νά παρουσιάζουν όπως θέλουν τις προτάσεις των άλλων χωρίς το αντίστοιχο σκεπτικό. ΓΙΑΤΙ άραγε? Πρώτον γιατί έτσι δεν λες τις δικές σου προτάσεις (που ειδικά όταν ανήκεις στον χώρο που εκπροσωπούν οι κύριοι ξέρεις ότι μπορεί να φανερώσει πράγματα που δεν θες να φαίνονται) και δεύτερον γιατί με την παραποίηση μπορείς να επενδύσεις πάνω στην ξενοφοβία, στην δήθεν ξενόφερτη τρομοκρατία και με λίγη δόση πατριδοκαπηλίας σερβίρεις το τέλειο μενού και μαζεύεις κατευθείαν αυτόν που θέλεις στην κάλπη.

Αν λοιπόν ξανακούσετε πολιτική άποψη του Α κόμματος από το Β… ξαναδείτε την! Ρωτήστε και τον Β. Ίσως τελικά τα φαινόμενα να απατούν! Και πάνω από όλα ζητήστε από τον Α να σας πει την δικιά του άποψη και να αφήσει τον σχολιασμό των υπολοίπων κατά μέρος.

Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα?

Η παραπάνω ερώτηση είναι με βάση τα “έγκυρα” δελτία ειδήσεων το πρώτο θέμα! Αλλά το μόνο που πραγματικά μπορώ να κάνω ακούγοντας τα σχετικά ρεπορτάζ και τους πολιτικούς να σχολιάζουν βασισμένοι στην ατάκα, είναι να γελάω μέχρι δακρύων.

Είναι σαν να βλέπεις ρεπορτάζ στις ειδήσεις για τον ηλίθιο και τον πανηλίθιο, το ότι είπε ο ένας τον άλλον ηλίθιο και ότι ο ηλίθιος προσπαθεί να το παίξει σοβαρός και φωνάζει… “πάρτο πίσω ρε”. Και σαν να μη φτάνει αυτό, έχεις και τους κομπάρσους που κάθονται τριγύρω και γελάνε και σχολιάζουν “δείτε τους ηλίθιους που μαλώνουν”.

Πείτε μου τώρα εσείς αν αυτό το ρεπορτάζ είναι σοβαρότερο από το στρινγκ στις παραλίες που μας δείχνει το STAR? Προσωπικά βρίσκω την Πετρούλα άκρως σοβαρή και έγκυρη σε σχέση με τα παραπάνω.

Άρα το θέμα είναι άλλο. Όταν αφιερώνεις 10 ολόκληρα λεπτά ασχολούμενος με το “είσαι βάρβαρος” - “παρτο πίσω” και προφανώς τους σχετικούς πολιτικούς “διαλόγους” (ή για να το πούμε καλύτερα παράλληλων επικαλυπτόμενων μονολόγων) πάλι σε αυτό το θέμα, το ερώτημα παίρνει πλέον άλλη διάσταση.

Ειδήσεις ή ανέκδοτα?

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ή ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΑ?

Στην δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα (μέρος 2ο)

Οκ… πέρασε πολύς καιρός από το τελευταίο post αλλά συνεπής στο θέμα θα συνεχίσω τον συλλογισμό μου.

Πολλά έχουν συμβεί από τον Δεκέμβρη αλλά για να πω την αλήθεια δεν νομίζω ότι άλλαξα γνώμη για κάποια από τις πολιτικές δυνάμεις που σήμερα είναι στο προσκήνιο. Κάτι σαν το “Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν.”

Βλέποντας λοιπόν και τις τελευταίες δημοσκοπήσεις τόσο περισσότερο καταλήγω στην αρχική μου σκέψη. Δηλαδή, καμία αυτοδυναμία σε κανένα κόμμα όσο και καλό να φαίνεται αυτό που υπόσχετε.

Δεδομένο πρώτο: Κανένας δεν υλοποιεί στο έπακρο αυτά που υπόσχεται.

Δεδομένο δεύτερο: Πότε είδατε τελευταία φορά να δουλεύει σωστά η δημοκρατία (πέρα από κομματικές γραμμές) σε αυτή τη χώρα? Πότε ήταν η τελευταία φορά που ακούσατε έναν να πηγαίνει κόντρα στην κομματική γραμμή και να μην ανασκευάζει ή να μην εκδιώκεται.

Εφόσον οποιοσδήποτε παίρνει τα κλειδιά της εξουσίας στρογγυλοκάθεται στο θρόνο και με την κομματική γραμμή δεν λέει να σηκωθεί παρά μόνο αν βρεθούν αρκετοί με κότσια να πάνε κόντρα σε κάποιο στραβοπάτημα, τότε μία είναι η λύση. Να τον ξεβολέψουμε από τον θρόνο. Να του βάλεις και έναν ακόμα συγκάτοικο που αν τυχόν ψυλλιαστεί μπαγαποντιά, ρεμούλα, κομπίνα, σκάνδαλο κτλ. να την κάνει και να τον αφήσει στα κρύα του λουτρού. Θα φάει λοιπόν την έξωση και όπως έστρωσε ας κοιμηθεί. Ο συγκάτοικος δηλαδή θα είναι η ασφαλιστική δικλείδα ώστε σε περίπτωση που ο κύριος ένοικος αρχίζει να βρομίζει το διαμέρισμα να τον δώσει στην ψύχρα στον ιδιοκτήτη … δηλαδή εμάς τον λαό.

θα φάει μια έξωση λοιπόν ο πρώτος μεγάλος ένοικος μετά από Χ χρόνο… αλλά εδώ είναι το μεγάλο μυστικό. Την δεύτερη φορά θα ξαναβάλουμε ένα μικρό μαρτυριάρη συγκάτοικο (όχι απαραίτητα τον ίδιο). Ξανά τα ίδια??? Πάλι από την αρχή… και ούτω καθ’ εξής μέχρι οι μεγάλοι ένοικοι να συμμορφωθούν και να μην κάνουν του κεφαλιού τους. ΜΟΝΟ με αυτό τον τρόπο θα ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΤΟΥΝ να ακούνε προσεκτικά τον ιδιοκτήτη.

Στην σκληρή λοιπόν πραγματικότητα… ποιος θα είναι αυτός ο 2ος μικρός ένοικος? Προσωπικά πιστεύω πως δεν έχει ιδιαίτερη σημασία το όνομα αυτού, αλλά η ποιότητά του και η δίψα του για εξουσία. Θα πρέπει να είναι ο λιγότερο διψασμένος από όλους. Τόσο που να μπορεί να τα ρισκάρει όλα και να μαρτυρήσει τον μεγάλο ένοικο. Τέτοιος που να μπορεί να ακούει τον ιδιοκτήτη και να περνάει τα μηνύματα σωστά στον μεγάλο ένοικο. Ένας καλός ενδιάμεσος δηλαδή που θα μπορεί να την κάνει όποτε ψυλλιαστεί την παραμικρή λαδιά.

Ο δρόμος λοιπόν για μία τέτοια ιστορία είναι να δώσουμε στους μεγάλους ενοίκους όσο το δυνατό περισσότερες υποψηφιότητες για μικρούς συγκάτοικους. Όσο περισσότερα κόμματα στην βουλή δηλαδή. Να στριμώξουμε όσο το δυνατό περισσότερους εκεί μέσα και να τους ΑΝΑΓΚΑΣΟΥΜΕ να βρούνε την λύση που θέλουμε.

Όμως, ΠΡΟΣΟΧΗ! για να πετύχει το κόλπο θέλει επιμονή και υπομονή. Σίγουρα 2 ίσως 3 ακόμα και 4 και 5 εκλογικές αναμετρήσεις. Δεν ξέρω. Θα δείξει. Δεν αλλάζουν οι άνθρωποι εύκολα και πόσο μάλλον ομάδες ανθρώπων που παλεύουν για εξουσία αλλά με αυτόν τον τρόπο το “ο φόβος φυλάει τα έρμα” αργά η γρήγορα ελπίζω να τους ΑΝΑΓΚΑΣΕΙ να αλλάξουν. Μέχρι τότε είπαμε… υπομονή και ΑΝΑΓΚΑΣΤΕ τους να μάθουν να συγκατοικούν.

Για να περάσω από την θεωρία στην πράξη δείτε και 3 συνδέσμους μικρών κομμάτων που έτυχε να ακούσω τελευταία.

1. Οι οικολόγοι πράσινοι που φαίνεται να έχουν φτιάξει ένα αρκετά καλό ποσοστό στις δημοσκοπήσεις τελευταία.
2. Η δράση που ακούστηκε λόγω των ατόμων που μάζεψε μέσα και προέρχονται από διάφορους χώρους με απόψεις αρκετά κοντά στην κοινή λογική.
3. Και τέλος οι δημοκρατικοί που με κάποιο τρόπο έχουν καταφέρει να κάνουν πολύ καλό targeted marketing (έχω δει πολλά bannerakia τους τελευταία) σε facebook και emails (αν και δεν πολύ μου αρέσει ο τρόπος προώθησης).

Περιμένω σχόλια με άλλους συνδέσμους αλλά και καλό κουράγιο.

Δεν θα μας τρελάνουνε 300 άτομα μια ολόκληρη χώρα!!! Έχουμε την δύναμη να τους τρελάνουμε εμείς!!! Αρκεί να την χρησιμοποιήσουμε και να επιμείνουμε!!!

Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα...

Είναι μια από τις κλισέ φράσεις που ακούμε κάθε δύο και τρείς από πολιτικούς και τις τελευταίες μέρες την άκουσα ξανά και ξανά μέχρι που είπα... "δεν μπορεί... βαλτοί είναι!!!". Είναι μια από αυτές τις φράσεις που δεν δίνεις σημασία εξ αρχής (όπως σε όλα τα κλισέ) αλλά τις τελευταίες μέρες με τα γεγονότα και με τις εκατέρωθεν δηλώσεις πολιτικών για αυτά, άρχισα να την αναλύω λίγο.

Ουσιαστικά αυτό που εννοεί η φράση είναι ότι αν κάποιος δεν μπορεί να κυβερνήσει ένα τόπο πάντα υπάρχει η λύση των εκλογών και ο λαός αποφασίζει για το ποιος μπορεί και θέλει να τον κυβερνήσει. Θεωρητικά λοιπόν όλα ωραία και καλά. Πρακτικά??? Μετά τις εκλογές γιατί αυτός που θέλουν οι πολλοί είναι αυτομάτως και ικανός να κυβερνήσει??? Και αν δεν είναι ικανός ούτε και αυτός τότε... ξανά από την αρχή και πάει λέγοντας μέχρι να βρεις κάποιον που να μπορεί να κάνει την δουλειά. Και εδώ είναι το ερώτημα κλειδί... τι συμβαίνει στην υποθετική εκείνη περίπτωση που κανένας από τους προτεινόμενους για να κυβερνήσει δεν μπορεί πραγματικά να κάνει την δουλειά??? Επιλέγουμε το μη χείρον βέλτιστο ή συνεχίζουμε το παραμύθι όπως στην Σταχτοπούτα μέχρι να βρούμε που ταιριάζει το γοβάκι της εξουσίας???

Μετά από αυτά τα φιλοσοφικά ερωτήματα να έρθω και στην πράξη. Έγινε λοιπόν ότι έγινε και ακολούθησε ότι ακολούθησε (γεγονότα που δεν επαναλαμβάνω για να μη σας κουράζω). Κάθομαι λοιπόν την Τρίτη και βλέπω ότι ο πρωθυπουργός συναντήθηκε με όλους τους πολιτικούς αρχηγούς. Άντε να δούμε λέω, κατάλαβαν τι γίνετε ή ακόμα πέρα βρέχει. Βλέποντας λοιπόν τις δηλώσεις κατέληξα στο πολύ απλό... "πέρα βρέχει".

Α. Από την μία η κυβέρνηση από κει που "έπαιζε άμυνα" αποφάσισε να γίνει αυστηρή (τάχα μου δήθεν) και να δώσουν βοήθεια σε όσους επλήγησαν από τον τυφώνα "Κουκουλοφόρος"΄(αν είναι όπως και στους καμένους στην Πελοπόννησο... τους κλαίω από τώρα).

Β. Το ΠΑΣΟΚ από την άλλη πριν αλέκτωρ λαλήσει τρεις άρχισε να ζητάει εκλογές με τέτοια βεβαιότητα ότι είναι οι σωτήρες μας. (Μωρέ μπράβο αυτοπεποίθηση... πόσο καιρό είναι που ο Γιωργάκης πέρασε τον κανένα σε καταλληλότητα στα γκάλοπ είπαμε??? και πως έιπε οτι θα λύσει το θέμα???)

Γ. Ο Συνασπισμός άρχισε τα... καταδικάζουμε την βία αλλά άλλοι είναι οι υπεύθυνοι, αλλού οφείλεται, και μπλα... μπλα... μπλα. Κάτι καινούριο μας είπες... αλλά εκείνο το "αλλά" δεν δίνει ένα άλλοθι??? Δείτε το κι από την άλλη "Το σκότωσε το παιδί αλλά ήταν παρεξήγηση". ΕΕΕΕ??? Πώς ακούγετε τώρα??? Δεν ψάχνει να δώσει άλλοθι το αλλά???

Δ. Το ΚΚΕ εκτός από το ότι την είπε στο Συνασπισμό δεν κατάλαβα τι άλλο έλεγε. Και για να πω την αλήθεια κάθε φορά που ακούω δηλώσεις τους ψάχνω λεξικά για τις ίδιες άγνωστες λέξεις και είναι σαν ακούω μαγνητόφωνα που απλώς αλλάζουν φωνές. Άσε που είναι λίγο εκτός χρόνου... σαν να ξύπνησε από κώμα μετά από καμία 20αρια χρόνια.

Ε. Τελευταίοι και τυχεροί το ΛΑΟΣ που τα έριξε και αυτό κάτι λίγο στο Συνασπισμό και μετά πέταξε και μια σπόντα για το άρθρο 11 του Συντάγματος. ΟΚ... το πιάσαμε το υπονοούμενο.

Μετά από όλα αυτά... απλά αναρωτιέμαι... από όλους αυτούς... ποιος είναι το διέξοδο??? Ποιος κατάλαβε γιατί τόσα παιδιά βγήκαν στους δρόμους??? Γιατί εκδηλώθηκε τόση οργή??? Ποιος στο κάτω-κάτω της γραφής γύρισε να πει ένα "Συγνώμη"??? Ένα συγνώμη απλά να δείξουν ότι αναγνωρίζουν το μερίδιο ευθύνης??? Ότι καταλαβαίνουν την οργή που προκάλεσαν... την οργή και τον θυμό που προκαλούν ακόμα. Ποιος προσέφερε μία λύση πρακτική που να απαντάει στη οργή??? Ποιος στο τέλος σκέφτηκε να πει ... ρε παιδιά εδώ μας κράζουνε συνολικά... δεν μαζευόμαστε να κλειστούμε σε ένα δωμάτιο όλοι μαζί και μία φορά να τα βρούμε σε κάτι??? Ποιος είπε ... "τέρμα οι κοκορομαχίες ρε μα....ες" το πρόβλημα είναι ολωνών και όλοι μαζί θα το λύσουμε???

Τελικά, το μήνυμα που στάλθηκε με τόσο τρανταχτούς τρόπους ΠΟΙΟΣ το έλαβε???

Τελικά, υπάρχουν διέξοδα σε ΑΥΤΗ τη δημοκρατία???

Προσωπικά, νομίζω πως αν ψάξεις... καπου εκεί μες στα σκοτάδια... πίσω από διάφορα εμπόδια... αν πεδευτείς λιγάκι... υπάρχουν διέξοδα αλλά η αναζήτηση σήμερα έιναι περισσότερο βασανιστική από ποτέ. Η άποψή μου για το ... διέξοδο σε κάποιο από τα επόμενα post. Μέχρι τότε ψάξτε και σεις λίγο μαζί μου.

Γ Ι Α Τ Ι ?

Είδα, άκουσα, διάβασα, απόψεις, συναισθήματα, ιστορίες και πολλά άλλα.

Και μετά από όλα αυτά το μόνο που μου μένει είναι ένα τεράστιο ΓΙΑΤΙ?

ΓΙΑΤΙ κάποιος που υποτίθεται ότι πρέπει να προστατεύει σπέρνει τον θάνατο σε αθώους? ΓΙΑΤΙ "τα χάνει" αφού κάνει το κακό και να φεύγει και δεν "τα έχει" πριν σηκώσει το όπλο? ΓΙΑΤΙ να έχει όπλο? ΓΙΑΤΙ να έχει την εξουσία του όπλου ένας που δεν πρέπει? Αν η εξουσία βγάζει το χειρότερο εαυτό του καθενός, ΓΙΑΤΙ τον δικό του κακό εαυτό δεν το είδε κάνεις? Κι αν τον είδε ΓΙΑΤΙ δεν το είπε? ΓΙΑΤΙ δεν φρόντισε κάποιος ώστε τουλάχιστον να μην έχει όπλο? ΓΙΑΤΙ δεν φρόντισε κάποιος ώστε να μην είναι ΑΥΤΟΣ ο κίνδυνος? ΓΙΑΤΙ σε αυτόν τον τόπο δεν μαθαίνουμε από τα λάθη μας? ΓΙΑΤΙ ενώ βλέπουμε τις ενδείξεις της ασθένειας δεν παίρνουμε το αντιβιοτικό στην ώρα του? και ΓΙΑΤΙ μετά δίνουμε ασπιρίνη για τον καρκίνο? ΓΙΑΤΙ δεν διώξαμε για τα καλά από την αστυνομία όλους όσους ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να είναι εκεί? ΓΙΑΤΙ όσοι ΠΡΕΠΕΙ και ΑΞΙΖΟΥΝ να είναι εκεί, να είναι όμηροι αυτών που ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να είναι εκεί? ΓΙΑΤΙ αυτοί που πρέπει να τους διώξουν δεν το έκαναν τόσα χρόνια? Και από την άλλη, ΓΙΑΤΙ τόση βία? ΓΙΑΤΙ να απαντήσεις στη βία με την βία? ΓΙΑΤΙ να σπάσεις τη βιτρίνα? ΓΙΑΤΙ να βάλεις την φωτιά? ΓΙΑΤΙ να χάσεις το δίκιο σου με τέτοιο βίαιο τρόπο?

ΓΙΑΤΙ τελικά να δολοφονηθεί ένα παιδί με αυτόν τον τρόπο?

και ΓΙΑΤΙ να το ξεχάσουμε σε 3 μέρες?

Το post αυτό είναι απλά για να μου θυμίζει όλα αυτά τα ΓΙΑΤΙ. Γιατί, όπως λέει το ρητό... η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο και όταν το ΓΙΑΤΙ αυτό κρυώσει από τον χρόνο δεν θέλω να το ξεχάσω. ΠΡΕΠΕΙ να θυμηθώ να το σερβίρω!!!

Τι... μουντζούρα θα παραδώσεις μωρή?

Δύο ιστορίες πρόσφατες με ένα κοινό παρονομαστή.

Είναι Σεπτέμβρης και στο τμήμα Πληροφορικής έχουν ξεκινήσει εξετάσεις. Όλο το καλοκαίρι στο αμφιθέατρο του τμήματος μια ομάδα μαστόρων ξήλωναν και έστρωναν καινούρια θρανία, καρέκλες, έδρα κτλ. Στις εξετάσεις που επιτέλους το αμφιθέατρο μπαίνει σε λειτουργία και αρχίζουν να γράφουν οι φοιτητές οι περισσότεροι έχουν να πουν το κατιτί τους. Κάτι σαν... "κοιτά τι καλό που έγινε...", "επιτέλους με όλα τα καθίσματα στη θέση τους και όχι σπασμένα..." και άλλα παρόμοια. Μία βδομάδα μετά τυχαίνει να επιτηρώ στην συγκεκριμένη αίθουσα και κάνοντας την βόλτα μου ανάμεσα στα έδρανα βλέπω τις πρώτες μουντζούρες Να ένα "Παοκάρα" εδώ ... να ένα "Θρύλος" παραπέρα, ένα μικρό σκονάκι ή αυτοσχέδιες σημειώσεις - πράξεις από ένα άλλο μάθημα. Και αμέσως το αίσθημα από την μυρωδιά του καινούριου χάνεται. Κάτι σάπιο και ελαφρά δύσοσμο μπαίνει από τις χαραμάδες στο αέρα και σου χαλάει την εικόνα.

Τέλη Οκτώβρη και ο δήμος κάνει εγκαίνια στην νέα παραλία που επί ένα χρόνο ανακαινίζονταν. Κόσμος συγκεντρώνεται και κάνει βόλτα στους κήπους και όλοι δείχνουν να το απολαμβάνουν. Από τα πιτσιρίκια που παίζουν με την άμμο μέχρι τους παππούδες που κάθονται να ξαποστάσουν ανάμεσα στα τριαντάφυλλα ή στο παγκάκι απέναντι στην θάλασσα. Την επομένη στο λεωφορείο μια παρέα έχει θέμα συζήτησης την ανακαινισμένη παραλία αλλά αντί να μιλάνε για το πόσο όμορφη έγινε... ακούγονται κάτι ιστορίες... "πρέπει να τα κάναν σήμερα το πρωί που security που ήταν για το βράδυ εκεί έφυγαν." Μετά από λίγο καταλαβαίνεις πως μιλάνε για μουντζούρες που εμφανίστηκαν πάνω στα ολοκαίνουρια παγκάκια της νέας παραλίας και η μυρωδιά των τριαντάφυλλων από το χθεσινό βράδυ αρχίζει και αντικαθίσταται από την γνωστή δύσοσμη μυρωδιά.

Καταλαβαίνω πώς όλοι μας έχουμε την ανάγκη να αφήσουμε το σημάδι μας σε αυτή τη ζωή. Κάτι το οποίο θα βλέπουν ή θα σκέφτονται οι υπόλοιποι και θα τους έρχεται το όνομά σου στο μυαλό. Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω πώς κάποιοι έχουν τόσο "μικρή" φιλοδοξία και ανάγκη υστεροφημίας ώστε να καταφέρνουν να χαλάνε σε αυτόν τον τόπο την οποιαδήποτε ωραία εικόνα που κάποιοι (συνήθως οι ίδιοι) πλήρωσαν για να χτιστεί. Πώς γίνεται να φωνάζεις από την μία για το άδικο που σε πνίγει ότι δεν αξιοποιούνται σωστά τα χρήματα που δίνεις και από την άλλη όταν αυτά αξιοποιούνται σωστά και έχεις ένα όφελος (βλ. αμφιθέατρο, πάρκο κ.α.)... να τα καταστρέφεις αμέσως με μία μουντζούρα Ο καλύτερος τρόπος για να αφήσεις ένα σημάδι και κάτι να σε θυμούνται οι επόμενοι είναι να διαφυλάξεις και να διατηρήσεις αυτό που χτίστηκε από σένα για σένα. Να λες αύριο... ήμουν κάποτε στα εγκαίνια αυτού του πάρκου... και ήταν και τότε τόσο όμορφο, καθαρό και χωρίς μουντζούρες όσο είναι σήμερα. Κι ΑΥΤΟ γιατί και 'γώ και όλοι μας το κρατήσαμε έτσι. Σίγουρα η "μουντζούρα" ενός καθαρού και καλοδιατηρημένου πάρκου, αμφιθεάτρου ή ότι άλλο είναι.. θα είναι μια πολύ ωραιότερη "μουντζούρα" για να παραδώσεις στους επόμενους.

Γι αυτό την επόμενη φορά που θα μας έρθει η μανία να αφήσουμε μια μουντζούρα κάπου ας σκεφτούμε ξανά... "Τι... μουντζούρα θα παραδώσεις μωρή???"

Blog Action Day ΄08 περι φτώχειας. Μπορούμε να κάνουμε κάτι?

Blog Action Day 2008 Poverty from Blog Action Day on Vimeo.

Ένα χρόνο μετά την ημέρα των bloggers για το περιβάλλον, το θέμα συζήτησης αυτή την χρονιά είναι η φτώχεια. Δεν ξέρω τι αποτέλεσμα είχαν όσα ειπώθηκαν και γράφτηκαν πέρυσι. Αλλά τουλάχιστον για μια φορά είχαμε το ερέθισμα να γράψουμε όλοι για κάτι κοινό. Να φωνάξουμε όλοι μαζί κάτι κοινό. Αν ακούστηκε... δεν ξέρω.

Φέτος λοιπόν το θέμα είναι η φτώχεια και η σελίδα στο www.blogactionday.org προτρέπει να γράψεις κάτι είτε για το τι έχεις κάνει πως μπορείς να κινητοποιήσεις άλλους κ.α.

Βλέποντας λοιπόν το βιντεάκι αυτό και κάποια ακόμα, το ερώτημα που γεννιόταν ήταν τι μπορώ να κάνω εγώ? Τι θα βοηθήσει το μικροποσό που μπορεί να δώσω σε μία οργάνωση όπως η UNICEF ή η κάρτα που θα πάρω π.χ. για τα Χριστούγεννα? Δεν πρόκειται να λύσει κανένα πρόβλημα θα έλεγε κάποιος κοιτάζοντάς το από μία πλευρά. Τι να σου κάνουν 2,5, 10 ή 20 ευρώ σήμερα? Τζάμπα κόπος. Πεταμένα λεφτά.

Από την άλλη όμως σκέφτομαι... αν αντί αυτού, τα δικά μου 2, 5, 10 ή 20 ευρώ ενωθούν με του γείτονα? και με του φίλου μου? και με του συναδέλφου μου? Σιγά σιγά γινόμαστε πολλοί. Προφανώς και δεν ξέρω αν όλοι αυτοί θα κάνουν το ίδιο με μένα Αλλά τι με νοιάζει εμένα??? Αυτή τη φορά δεν θα ρωτήσω... "Γιατί εγώ και όχι ο άλλος που έχει και πιο πολλά από μένα?". Απλά θα το κάνω. Μία φορά το χρόνο? Μία φόρα το μήνα? Όποτε τύχει?? Θα το κάνω και ας είναι και μόνος μου στο κάτω κάτω. Δεν με ενδιαφέρει. Γιατί στο τέλος όταν θα έρθει μπροστά μου ο άλλος αντί να του πω "Γιατί εγώ και όχι έσυ που έχεις και πιο πολλά?" θα του πώ "Εγώ ο μικρός που δεν μπορούσα με την μαγκιά μου κοίτα τι έκανα? Εσύ? Μπορείς να με ξεπεράσεις?". Το πιο πιθανό είναι να μου πει.. "Βρε δεν μας παρατάς... κοίτα ένα μ$%@%$% που έμπλεξα."... Ε τότε φίλε μου μεγάλε... ας πρόσεχες "μεγάλε". Γιατί "μεγάλο" σε έκανα εγώ και τόσοι άλλοι μικροί. Και όπως σε κάναμε... σε ξεκάνουμε.

Το μόνο πρόβλημα είναι να ξεκολλήσουμε από αυτό το γ@%^%#%&*! το ερώτημα του "Γιατί εγώ και όχι ο άλλος?". Εδώ αντί να δούμε το δάσος και να αφήσουμε το δέντρο ας κοιτάξουμε πρώτα το δέντρο δίπλα μας. Ας το ποτίσουμε λιγάκι και ας κάνουμε όλοι ότι μπορούμε να το σώσουμε, έστω και αυτό το ένα, και τότε ίσως σωθεί και το δάσος.

Για περισσότερα στο τι μπορεί να κάνει 1 άτομο, ρίχτε μια ματιά εδώ.

http://site.blogactionday.org/resources/what-can-1-person-do/