Ένα χρόνο μετά.

Ένα χρόνο πριν, τέτοια ώρα, το τρένο από Ξάνθη ξεκινούσε για Λαμία και μείς ένα ταξίδι 9 μηνών στην στρατιωτική θητεία. Σήμερα, την ίδια ώρα, το τρένο των αναμνήσεων ξεκινάει και πάλι το ίδιο ταξίδι για μία ανασκόπηση και έναν απολογισμό.

Το τρένο λοιπόν φτάνει 5 τα ξημερώματα Λαμία και μια παρέα 4 ατόμων που μόλις κατέβηκαν με τα σακίδια στα χέρια περιπλανούνται μέσα στην πόλη για να βρουν κάπου να πιούν ένα καφέ. Το πρωί, σχεδόν με το που ανοίγουν οι πύλες, περνάμε στο κέντρο και παραδίδουμε τις πολιτικές μας ταυτότητες. Αυτό ήταν. Το ταξίδι μόλις ξεκίνησε.

Οι πρώτες εβδομάδες περνάνε με συνεχείς παρελάσεις και πρόβες για την ορκωμοσία όπου παίρνουμε και την πρώτη μας άδεια!!! Μετά αρχίζει η εκπαίδευση με τα όπλα οι υπηρεσίες οι πρώτες σκοπιές κτλ, ώσπου μετά από 1 μήνα περίπου έρχεται η ώρα του πρώτου αποχαιρετισμού από την παρέα του κέντρου.

Ο καθένας παίρνει τον δρόμο του και ο δικός μου με βγάζει Καλαμάτα για περεταίρω εκπαίδευση πάνω στην ειδικότητά μου. Νέες γνωριμίες, νέες εμπειρίες, άλλες καλές και άλλες όχι τόσο καλές, αλλά σε γενικές γραμμές μπόλικο τρέξιμο και τέντωμα εν όψη της επιθεώρησης από τον… Στρατηγό.

Η επιθεώρηση τελειώνει και μαζί της τελειώνει και το τρέξιμο αλλά και η «εκπαίδευση» στην ειδικότητα και μια ακόμα ώρα αποχωρισμού από την παρέα της Καλαμάτας έρχεται. Εδώ πλέον, το τρένο ξεκινάει από το ένα άκρο της Ελλάδας και φτάνει στην άλλη άκρη αφήνοντας σε κάθε στάση και από λίγους.

Εμείς κατεβαίνουμε Ξάνθη. Η καναδέζα μας περιμένει στον σταθμό και αμέσως-αμέσως μετά από περίπου μία μέρα ταξίδι φτάνουμε στο μέρος που θα υπηρετήσουμε τους υπόλοιπους 7 μήνες θητείας. Από την πρώτη κιόλας μέρα με βάζουν σε ένα γραφείο (όντας γνώστης χρήσης υπολογιστή) και αρχίζουν τα σεμινάρια από τον “παλιό” για το τι είναι έγγραφα, τί είναι σήματα, πώς πρωτοκολλούμε, πως στέλνουμε, πώς… πως… πως… Σιγά, σιγά οι 2 νέοι του γραφείου (εκτός από μένα τσίμπησαν και 1 ακόμα φιλαράκι για το ίδιο γραφείο) γίνονται πλέον παλιοί (ή μάλλον μεσήλικες) και η δουλειά βοηθάει στο να περνάνε τα πρωινά χωρίς να το καταλάβεις. Άλλοτε με εντάσεις άλλοτε με χαβαλέ, πάντως περνάνε. Τα απογευματάκια είτε με έξοδο, είτε με υπηρεσία τα πράγματα είναι πιο ήρεμα και οι εβδομάδες κυλούν η μία μετά την άλλη.

Ο χρόνος αλλάζει (κάπως περίεργα) και χωρίς να το καταλάβουμε έχουμε ήδη φάει την μισή θητεία. Μετά από κει τα πράγματα πλέον είναι εύκολα. Ξέρεις τι να περιμένεις και από ποιόν, γνωρίζεις καλά πλέον τα στελέχη και τους υπόλοιπους της μονάδας και όλα κυλάνε σαν έχεις πάρει πλέον την κατηφόρα και σιγά-σιγά αυξάνεις ταχύτητα. Μέχρι που τελικά φτάνουν οι 2 τελευταίοι μήνες που με τις άδειες και τα σχετικά ούτε που τους καταλαβαίνεις. Έχεις τόση φόρα που δεν σε σταματάει κανείς και όταν έρχεται πλέον η μέρα της απόλυσης σπας το φράχτη και ελευθερώνεσαι ξαναπαίρνοντας στα χέρια σου την παλιά σου ταυτότητα.

Και τελικά τι μένει από όλο αυτό το παραμύθι? Σίγουρα κάποια πρόσωπα, κάποιοι φίλοι, αρκετές ιστορίες, και κάποια παραδείγματα είτε προς μίμηση είτε προς αποφυγή. Μακάρι να μπορούσα να πω πως τα παραδείγματα προς αποφυγή είναι ελάχιστα αλλά δυστυχώς είναι τόσα που μερικοί από εμάς αναρωτιούνται αν υπερτερούν των άλλων.

Προσωπικά έχω πάρει 2 μαθήματα. Το πρώτο, πώς μπορείς να χειριστείς και το παραμικρό ίχνος υποτυπώδους εξουσίας για να κάνεις τη ζωή δύσκολη στους γύρω σου σε κάθε δυνατή ευκαιρία και να είσαι δέκτης κάθε είδους υποτιμητικού σχολίου (για να μη πω για τις βρισιές) πίσω από την πλάτη σου. Το δεύτερο, πώς μπορείς να χειριστείς την ίδια ακριβώς ποσότητα εξουσίας με τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα. Βοηθώντας δηλαδή τους γύρω σου, και μη ξεχνώντας ακόμα και σε περίεργες καταστάσεις πως όλοι μας είμαστε άνθρωποι με τις ίδιες ανάγκες. Θα χρησιμοποιήσω και τα δυο στη ζωή μου. Το πρώτο για να θυμάμαι τι άκουγαν οι συγκεκριμένοι χαρακτήρες (τα ονόματα των οποίων έχω ήδη σβήσει από την μνήμη μου) πίσω από την πλάτη τους ώστε να αποφύγω αν ακούω και γω τα ίδια. Το δεύτερο για να θυμάμαι πώς όποιας μορφής εξουσίας και σε όποια ποσότητα και αν την έχεις σκοπός είναι να την χρησιμοποιείς προς όφελος όλων και όχι μόνο του εαυτού σου. Η εξουσία είναι απλά ένα εργαλείο και το πως τη χρησιμοποιείς είναι αυτό που σε διαμορφώνει σαν άνθρωπο μέσα στο μικρό κοινωνικό σύνολο του καθενός.

Το σημαντικότερο όμως από όλα τα μέρη του ταξιδιού είναι οι φίλοι. Οι σειρές. Αυτοί που ήταν εκεί και στα δύσκολα και στα εύκολα, και πριν και μετά. Με άλλους μπορεί να τα λέω πλέον συχνά με άλλους αραιά αλλά σίγουρα μας δένει κάτι το ιδιαίτερο που δεν χάνεται.

Καλή μας επέτειο σειρούλες!!!

Ο αντικαπνιστικός νόμος στην Ελλάδα του 2025 … (revisited)

Ένα χρόνο και κάτι ψιλά αργότερα ξαναδιαβάζω το κειμενάκι για τον αντικαπνιστικό νόμο που όπως λένε θα εφαρμοστεί αυστηρότερα πλέον από 1 Σεπτεμβρίου.

Η άποψή μου παραμένει ίδια όσον αφορά την εφαρμογή του. Εξακολουθώ δηλαδή να πιστεύω ότι αυτή εξαρτάται καθαρά από την καλή θέληση και την διορατικότητα (ίσως) των καπνιστών. Αυτό που έχει αλλάξει όμως είναι η αισιοδοξία μου ότι θα τα καταφέρουμε.

Από πέρσυ μέχρι σήμερα μόνο ένα πράγμα άλλαξε όσον αφορά την ιστορία. Χάσαμε ένα χρόνο από το υποθετικό σενάριο που είχα γράψει και ο 16χρονος πιτσιρικάς της ιστορίας έχει γίνει πλεόν 1 έτους.

Άραγε πόσον ετών θα γίνει μέχρι να βάλουμε μυαλό?

Ποιός είναι αλήθεια ο τυφλός σε αυτή τη χώρα?

Τον τελευταίο καιρό έχει βουίξει ο τόπος (τουλάχιστον εδώ στον μικρόκοσμό μου) για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Σχολή Τυφλών Θεσσαλονίκης και την οδηγεί στο κλείσιμο.

Το πρόβλημα λοιπόν είναι ότι ουσιαστικά την διαχείριση της σχολής την είχε μέχρι τώρα η Νομαρχία η οποία με τα χρήματα που παίρνει από το υπουργείο πληρώνει και συντηρεί τη σχολή. Τον τελευταίο καιρό λοιπόν δεν πληρώνει τα έξοδα επειδή δεν έχει όπως λέει λεφτά να πληρώσει. Από την πλευρά του το υπουργείο λέει ότι τα λεφτά ήταν αρκετά αλλά λόγω της κακής διαχείρισης του από την Νομαρχία δεν έφτασαν.

Δεν γνωρίζω ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο (και ούτε σκοπεύω να ασχοληθώ με αυτό) αλλά το σίγουρο είναι ένα. Αυτός που την πληρώνει σίγουρα δεν είναι ο φταίχτης. Αυτός που την πληρώνει είναι τα παιδιά που ζουν και παρακολουθούν μαθήματα εκεί.

Η λύση; Νομίζω απλή, αλλά μάλλον κάποιος δεν την βλέπει. Αφού το υπουργείο δίνει τα χρήματα, να αναλάβει αυτό και την διαχείριση της σχολής. Να γίνει δηλαδή η σχολή… δημόσια (Ναι όντως και εγώ παραξενεύτηκα όταν το άκουσα αλλά η Σχολή Τυφλών ΔΕΝ είναι δημόσια. Πρόκειται για ΝΠΙΔ). Παρόλα αυτά το πρόβλημα τους είναι ότι δεν θέλουν να αναλάβουν το χρέος που θα τους φορτώσει η προηγούμενη διαχείριση. Δηλαδή είναι σαν να πουλάς μια επιχείρηση και σου λέει ο αγοραστής δεν την αγοράζω γιατί έχει χρέος. ΠΡΟΦΑΝΩΣ!!!

Αλλά μήπως δεν είναι έτσι ακριβώς τα πράγματα; Μιλάμε πράγματι για μία αγορά επιχείρησης με χρέος ή κέρδος; Είναι κάτι τέτοιο η σχολή τυφλών; Αν ναι τότε πείτε μου το κοστολόγιο για τις υπηρεσίες που “πουλάει”.

Πόσο για παράδειγμα θα πληρώνατε ένα δάσκαλο να μάθει στο παιδί σας να διαβάζει;

Πόσο θα πληρώνατε τον άνθρωπο που θα του μάθει να ζει ανεξάρτητο;

Πόσο θα πληρώνατε αυτόν που θα του μάθει τόσα μικρά και “ασήμαντα” πράγματα όπως το πώς θα περνά απέναντι τον δρόμο με ασφάλεια, πώς θα βγει από το σπίτι του για βόλτα και θα επιστρέψει σε αυτό μόνο του σώο και αβλαβές, πώς θα μαγειρέψει, πως θα πλύνει αι θα σιδερώσει τα ρούχα του.

Πόσο θα πληρώνατε τον άνθρωπο που θα εισήγαγε το παιδί σας στον αθλητισμό;

Ή αυτόν που θα τον ενθάρρυνε την ενασχόλησή του με την μουσική, το θέατρο ή άλλες παρόμοιες δραστηριότητες;

ΑΑΑΑ… ξέχασα… τα περισσότερα από τα παραπάνω τα μαθαίνεται στα παιδιά σας εσείς οι ίδιοι αφιερώνοντας χρόνο που δύσκολα θα μπορούσατε να κοστολογήσετε. Ο χρόνος αυτός, οι γνώσεις και η όρεξη για ζωή που παίρνουν από εσάς είναι ανεκτίμητες … σωστά;

Ε λοιπόν ακριβώς τα ίδια και πολλά παραπάνω προσφέρει και η Σχολή Τυφλών στη Θεσσαλονίκη σε όσους είχαν τη χρειάζονται.

Και τώρα η ώρα των ανόητων ερωτήσεων…

Πόσο είναι το χρέος της Σχολής; Σε πόσα ευρώ αποτιμάται;

Και πόσο είναι το χρέος που θα δημιουργήσει το κλείσιμο της Σχολής σε όλους τους οικότροφους και τις οικογένειές τους; Αυτό το χρέος σε πόσα ευρώ μπορεί να αποτιμηθεί;;;

Μπορεί κάποιος να δει την διαφορά του μεγέθους ή μήπως χρειάζονται κάποιοι την βοήθεια της Σχολής για να τη “δουν”; Είναι δυνατόν να βάζουμε σαν εμπόδιο για την λειτουργία ενός τέτοιου ιδρύματος τα οποιαδήποτε χρέη; Είναι δυνατόν να αφήνουμε ένα τέτοιο ίδρυμα να φτάσει σε αυτήν την κατάσταση; Και η πιο ανόητη ερώτηση από όλες… μα καλά, είναι δυνατόν στην Ελλάδα του 2010, που υποτίθεται θέλει να λέγεται κοινωνικό κράτος, η Σχολή Τυφλών να μην είναι δημόσια; Η δωρεάν παιδεία για όλους δεν ισχύει περιλαμβάνει τους τυφλούς; Το δημόσιο… το κράτος (ή όπως αλλιώς και να το πεις) δεν δεσμεύεται να τους παρέχει παιδεία; Έχουμε στο δημόσιο τόσες και τόσες άχρηστες υπηρεσίες και πληρώνουμε τόσους και τόσους δημόσιους υπάλληλους που θα είχαμε πρόβλημα να ενταχθούν σε αυτούς και 56 εργαζόμενοι της Σχολής; Μα καλά…

Ε Ι Μ Α Σ Τ Ε   Σ Ο Β Α Ρ Ο Ι ; ; ;

Τελικά ποιός είναι ο πραγματικά τυφλός σε αυτή τη χώρα? Οι υπουργοί, νομάρχες, διοικούντες και δήθεν υπεύθυνοι ή η Μάρθα στο παρακάτω βιντεάκι?

Υ.Γ. Μπορείτε και εσείς να ενημερωθείτε τόσο για το έργο της Σχολής Τυφλών όσο και για τις εξελίξεις στο θέμα και να δηλώσετε την συμπαράσταση σας μέσω Facebook.

http://www.facebook.com/#!/group.php?gid=100719843314104&ref=ts

15 και σήμερα…

Έχω να γράψω στο blog μου λίγο παραπάνω από τότε που κατατάχθηκα.

Ε λοιπόν ο χρόνος πέρασε και η απομόνωση που μου είχα επιβάλλει τελειώνει. Νοιώθω την ώρα της επαναφοράς στην πραγματική ζωή να πλησιάζει. Στη ζωή εδώ έξω. Με τις πραγματικές δυσκολίες και τις πραγματικά ευχάριστες στιγμές.

Έχουν γίνει τόσα πολλά όλο αυτό τον καιρό και έχω μείνει πίσω. Όμως που θα μου πάει… βάζω τα αθλητικά μου και ετοιμάζομαι.

Θα τρέξω και θα προλάβω!!!

Ο αντικαπνιστικός νόμος στην Ελλάδα του 2025.

Οι μέρες πέρασαν και από ‘κει που κάποτε έγραφα για το πότε επιτέλους θα μπορέσουμε να εφαρμόσουμε και εδώ το μέτρο της απαγόρευσης του καπνίσματος σε κλειστούς χώρους, σήμερα γράφω πλέον γνωρίζοντας πως αύριο ξεκινάει η εφαρμογή του. Τυπικά τουλάχιστον, γιατί ουσιαστικά το πότε θα εφαρμοστεί είναι άγνωστο ακόμη. Το λέω αυτό γιατί έχω κάνει πολλές συζητήσεις με άτομα (κυρίως με καπνιστές μιας και αυτοί πλήγονται άμεσα) και ακούω πολλές φορές τα συνηθισμένα.

“Έλα μωρέ τώρα, εδώ είναι Ελλάδα… σιγά μην εφαρμοστεί ποτέ.”

“Μα καλά θα πεις τον άλλον να πιεί τον καφέ του χωρίς τσιγάρο και θα σε ακούσει?”

“Μπουζούκια χωρίς τσιγάρο γίνεται?”

Και πολλά άλλα παρόμοια.

Πριν συνεχίσετε όσοι καπνίζετε… παρακαλώ κάντε μου μια χάρη. Ανάψτε ένα τσιγαράκι. Τραβήχτε μία δυο τζούρες και μετά αφού χαλαρώσετε… απολάυστε την ιστορία που αολουθεί.

 

 

 

 

 

 

 

 

Είπαμε…

χαλαρώστε.

 

 

 

 

 

 

 

 

Εντάξει?

Έτοιμοι?

Ας κάνουμε λοιπόν μαζί ένα ταξίδι στο μέλλον. Είμαστε λοιπόν στο έτος 2025. Περίπου 15 χρόνια από σήμερα. Πολλά πράγματα στην χώρα μας έχουν αλλάξει αλλά και πολλά έχουν μείνει τα ίδια. Η τεχνολογία έχει προχωρήσει τόσο και κυρίως στο τομέα της πράσινης τεχνολογίας, που τα σκουπίδια μάς πλέον γίνονται όλα ενέργεια, τα αυτοκίνητα είναι όλα ηλεκτρικά, χωρίς ρύπους, οι επιστήμονες λένε πως έχουν πλέον ελπιδοφόρα μηνύματα όσον αφορά το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Στην ιατρική νέες ελπιδοφόρες θεραπείες έχουν βγει για πολλές ασθένειες και ο καρκίνος παρόλο που μπορεί να μην έχει ακόμα γιατρευτεί πλήρως έχει πλέον ατονήσει σαν ασθένεια λόγω βελτίωσης του περιβάλλοντος και της μείωσης των παραγόντων που τον προκαλούν (κάπνισμα, διατροφή, ρύπανση περιβάλλοντος και όλα τα υπόλοιπα). Στην χώρα μας, στις εκλογές τις τελευταίας δεκαετίας εκλέγονται ομάδες κομμάτων χωρίς κάποιο από τα σημερινά μεγάλα γνωστά κόμματα και πραγματικά βοηθούν την χώρα να πάει μπροστά σε πολλούς τομείς. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν μία θετική άποψη του κόσμου και στήριξη σε αυτές τις προσπάθειες. Έχουμε καταφέρει αρκετά σαν χώρα και δεν ζηλεύουμε πλέον τους μισθούς των υπολοίπων ευρωπαίων. Σε γενικές γραμμές προχωράμε μπροστά αλλά μόλις η εκάστοτε κυβέρνηση ξαναφέρνει στο προσκήνιο την εφαρμογή της απαγόρευσης καπνίσματος σε κλειστούς χώρους συναντάει την λαϊκή δυσαρέσκεια και την απειθαρχία των Ελλήνων και ξαναπέφτει σε τοίχο.

Όπως φαίνεται δηλαδή, ο κόσμος έχει καταγράψει τον αντικαπνιστικό νόμο (ο οποίος έκανε την φασαρία του για 1 εξάμηνο και μετά ατόνησε) στον συλλογικό του υποσυνείδητο σαν μία ακόμη γραφικότητα. Κατά διαστήματα κυβερνήσεις προσπάθησαν να τον εφαρμόσουν αλλά κάθε φορά η αντίσταση των καπνιστών είναι τέτοια που τελικά δεν γίνετε τίποτα. Δηλαδή, στα εστιατόρια και στις καφετέριες η κατάσταση είναι ίδια με τα καπνιστήρια να είναι σύντομο ανέκδοτο. Στα μπουζούκια δεν το συζητάμε… νέφος κανονικό. Στα σχολεία οι δάσκαλοι και καθηγητές μπορεί να λένε στους μαθητές τις βλαβερές συνέπειες τόσο του ενεργητικού και του παθητικού καπνίσματος αλλά στα διαλλείματα το γραφείο των καθηγητών γίνετε τεκές. Τα ίδια περίπου και στα νοσοκομεία με τους γιατρούς στα γραφεία τους να συνεχίζουν ακάθεκτοι το τσιγαράκι τους. Στις δε δημόσιες υπηρεσίες, τράπεζες και τα σχετικά, οι υπάλληλοι δεν δίνουν σημασία και ανάβουν τα τσιγάρα τους κανονικά στο γραφείο παρέα με τον απαραίτητο φραπέ από δίπλα.

Ζώντας λοιπόν σε αυτόν την χώρα του 2025 κάθεστε στον καναπέ σας και παρακολουθείτε ειδήσεις (θέλω να πιστεύω όχι από τον Χατζηνικολάου ή την Τρέμη που θα τρέμει). Ανάμεσα στα υπόλοιπα λοιπόν ακούτε τις παρακάτω ειδήσεις. “Άκαρπες απέβησαν για ακόμη μία φορά οι προσπάθειες εφαρμογής της απαγόρευσης του καπνίσματος, αφού η κατάσταση παραμένει ίδια ακόμη και μετά τα πιο αυστηρά πρόστιμα.”. Προφανώς απαντάτε από μέσα σας.. “Πάλι τα τρία μας άρπαξαν οι βλάκες.”

Το δελτίο συνεχίζει και λίγο αργότερα ακούτε και την άλλη είδηση. “Πρωταθλήτρια η Ελλάδα στο κάπνισμα με ιδιαίτερα υψηλά τα ποσοστά σε έφηβους.” Ενώ στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες οι καπνιστές έχουν φτάσει σε ποσοστά της τάξης 10-15% στην ελλαδάρα μας τα ποσοστά παραμένουν κοντά στο 45-50%. Παράλληλα το συνοδευτικό ιατρικό δελτίο μιλάει για μία νέα έρευνα που δείχνει “ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά καρκίνων στην χώρα μας σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης και του κόσμου συνολικά” και τονίζει πως “τα έξοδα σε φάρμακα κατά του καρκίνου αποτελούν τον νούμερο 1 έξοδο των ταμείων που προσπαθούν ακόμα να ορθοποδήσουν”.

Ακούγοντας τα παραπάνω προφανώς οργίζεστε και σκέφτεστε… “Αν είναι δυνατόν! Όλοι τους άχρηστοι στο θέμα της υγείας. Κανένας δεν κατάφερε να φτιάξει αυτή την κατάσταση τόσα χρόνια. Μα είναι δυνατόν όλος ο κόσμος να κοντεύει να ξεχάσει τι θα πει καρκίνος του πνεύμονα και εμείς ακόμα να ξεκληριζόμαστε από αυτόν?”. Εκεί λοιπόν που η οργή σας κοντεύει να ξεχειλίσει έρχεται και ο 16χρονος πιτσιρικάς (γιός σας, ανιψιός σας, εγγονάκι σας διάλεχτε ότι ταιριάζει) και σας λέει. “Ξέρεις, εδώ και 2 μήνες ξεκίνησα το κάπνισμα γιατί στην παρέα οι περισσότεροι φίλοι μου καπνίζουν. Θέλω να είμαι και εγώ ελεύθερος να κάνω ότι θέλω και δεν γουστάρω να μου την λέει καμία κυβέρνηση με αντικαπνιστικούς νόμους και αηδίες. Θέλω και εγώ να είμαι ελεύθερος και επαναστάτης όπως και εσύ τότε που πρωτοδοκίμασαν να εφαρμόσουν αυτό το γελοίο νόμο!”

Εκείνη λοιπόν την μέρα. Εκείνη ακριβώς την στιγμή. Τι σκέφτεστε για την επιλογή σας να αγνοήσετε τον νόμο και να συνεχίζετε να καπνίζετε όπου να ‘ναι? Πόσο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ σας φαίνετε τότε η αντιστασιακή σας στάση? Πόσο ΣΩΣΤΗ σκέφτεστε πως ήταν η επιλογή σας να παροτρύνετε και τους φίλους που σας έλεγαν να βγείτε έξω για τσιγάρο, να το ανάψουν μαζί σας μέσα στο γραφείο, στο καφενείο, στο οποιοδήποτε μέρος? Πόσο ΕΞΥΠΝΗ ακούγετε τότε η φράση “Ποιός του χέζει μωρέ? Ας έρθουν να με γράψουν! Θα τους φτιάξω εγώ!”.

ΤΙ θα απαντούσατε στον 16χρονο πιτσιρικά?

Και τελικά… πόσο συμβάλατε ΕΣΕΙΣ στην κατάσταση που θα βρίζετε τότε?

Αφήστε ένα λεπτό να περάσει ΖΩΝΤΑΣ αυτή τη στιγμη. Φέρτε την εικόνα μπροστά σας και σκεφτείτε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ τα παραπάνω ερωτήματα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Έπειτα διαβάστε και το υστερόγραφο για αντίο.

ΥΓ. Καθαρά προσωπική μου άποψη είναι ότι αν είναι να αφήσει κάτι καλό αυτή η ιστορία στις επόμενες γενιές αυτό θα εξαρτηθεί καθαρά και μόνο από τους ίδιους τους καπνιστές και το πόσο μακριά μπορούν να δουν με τον καπνό που έχουν γύρω τους. (Μεταφορικά μιλώντας εννοώ το πόσο εύκολα μπορούν να ξεφύγουν από την υποσυνείδητη προπαγάνδα των καπνοβιομηχανιών και να δουν τα πραγματικά οφέλη της ιστορίας.) Τα τετραψήφια νούμερα, το πρόστιμα, οι αστυνόμοι και τα σχετικά δεν πρόκειται και δε θα καταφέρουν τίποτα. Το θέμα βρίσκεται εξ ολοκλήρου στα χέρια, ή μάλλον στα μυαλά, των καπνιστών και στην δύναμη αυτοπειθαρχίας τους. Εγώ πάντως δεν θα καλέσω ποτέ τον τετραψήφιο να ρίξουν πρόστιμο σε καπνιστές. Εξ άλλου, γιατί να καρφώσω τον φίλο μου, τον πατέρα μου, τον αδερφό μου? Απλά θα του πω την παραπάνω ιστορία και θα τον αφήσω να την σκεφτεί όσο θα απολαμβάνει το υπόλοιπο τσιγάρο του.

Ακολουθεί Κολητική Διαφήμηση

Η ιδέα γι αυτό το post μου ήρθε από την παράφραση κάποιας διαφήμησης σε ραδιο-φονική εκπομπή κάποιο πρώι (κόντεψα να τρακάρω από τα γέλια). Την πήρα λοιπόν την τράβηξα και γω λίγο παραπάνω με δικιές μου εμπνσύσεις και ιδού το αποτέλεσμα.

Οοιαδήποτε σύμπτωση με σλόγκαν και διαφημέσεις κομμάτων δεν έιναι συμπτωματική.

Νέα Τρομοκρατία. Με σύμμαχο τον κουκουροφόρο.

Νέα Αστυνομία. Με σύμμαχο τον κουκουλοφόρο. (Ξανά)

Νέα Αυτονομία. Με σύμμαχο εμένα.

Νέα Λαοκρατία. Με σύμμαχο και πάλι εμένα.

Νέα Φαυλοκρατία. Με σύμμαχο τον φαφλατά.

Νεα Πολυκατικία. Με σύμμαχο τον Χαϊκάλη.

ΚΑ.ΣΟ.Κ. Πρώτα ο Κοπρίτης.

ΜΑ.ΣΟ.Κ. Πρώτα ο Μεσίτης.

ΔΑ.ΣΟ.Κ. Πρώτα ο Δαπίτης.

ΡΑ.ΣΟ.Κ. Πρώτα ο Ροδίτης.

ΣΑ.ΜΟ.Κ. Πρώτα ο Σημίτης.

Θα ξεβρομίσουμε τους βόθρους της πολικτικής... ΜΥ.ΡΙΖ.Α!

Θα φωνάξουμε για εσάς στην βουλή... ΤΣΗ.ΡΙΖ.Α!

Θα ξεριζώσουμε τις ενοχλητικές τρίχες της πολιτικής... ΞΥ.ΡΙΖ.Α!

Οι θέσεις μας είναι ξεκάθαρες σαν το νερό... ΠΛΥΜΗ.ΡΙΖ.Α!

Όταν οι άλλοι πήγαιναν εγώ... ΓΥ.ΡΙΖ.Α!

Με μας θα τραγουδάτε όλοι χαρούμενα... ΣΦΥ.ΡΙΖ.Α!

Θα λέμε πάντα την αλήθεια... ΨΙΘΗ.ΡΙΖ.Α!

Θα σας κάνουμε όλους πλούσιους... ΦΑΛΗ.ΡΙΖ.Α!

Ζητάω ταπεινά συγνώμη από τα υπόλοιπα κόμματα αλλά μέχρι εδώ έφτασε η έμπνευσή μου.

Οχι πείτε μου τώρα… δε θα σας λείψουν αυτές οι υπέροχες πολιτικές διαφημίσεις? Με τι θα γελάμε στις διαφημίσεις τώρα? Θα πρέπει να βγάλει κανένα “put the kot down” ξανά κανένας για να σκασουμε κανένα χαμόγελο.

Βιώσιμη ανάπτυξη… στην πράξη.

Αυτή τη φορά δεν θα γκρινιάξω. Δεν θα παραπονεθώ ούτε και θα αρχίσω να μιζεριάζω.

Τα δύο μεγάλα κόμματα βρήκαν πραγματικά τον τρόπο να αξιοποιήσουν μέρος των χρημάτων του προεκλογικού αγώνα σε αυτό που λένε “πράσινη ανάπτυξη”, “βιώσιμη ανάπτυξη”, “περιβαλλοντική πολιτική” ή όπως αλλιώς θέλετε πείτε το. Αν νομίζετε πως σας κοροϊδεύω δείτε τις φωτογραφίες που τράβηξα χθες (που είχαμε τη συναυλία του Γιωργάκη ενώ σήμερα παίζει ο Κωστάκης) στην περιφερειακή οδό της πόλης μας!!! Είπαν οι άνθρωποι να διαφημιστούν λιγάκι (δεν κατάλαβα… τι καλύτερο έχει ο Sakis, η Πέγκυ και οι υπόλοιποι τραγουδιστές) και ακολούθησαν το γνωστό τρόπο. Ποζάρισαν… έβγαλαν φωτό… ρίξανε λίγο photoshop… κοτσάρανε τα σλόγκαν και… κόλλησαν τις αφεντομουτσουνάρες τους σε κάθε στύλο που βρήκαν μπροστά τους.

Όταν λέω σε κάθε στύλο εννοώ σε ΚΑΘΕ στύλο. Και για να μην χάσουμε τα… happening όπου είχε βάλει ο ένας πήγε και έβαλε και ο άλλος από κάτω τη δικιά του αφεντομουτσουνάρα. Μη μείνουμε πίσω.

Αν έχετε λοιπόν βαρεθεί τις μονότονες τσιμεντένιες κολόνες… δεν έχετε παρά να πάτε να τις θαυμάσετε ΤΩΡΑ. Στο κάτω-κάτω της γραφής και οι αφίσες χαρτί είναι… από τα δέντρα γίνονται… άρα… να η βιώσιμη και πράσινη ανάπτυξη. Φέρνουμε εύκολα και γρήγορα το δάσος μες στην πόλη. Γιατί να παιδεύεσαι με αναδάσωση? Κάνε τώρα και συ την κολόνα σου δέντρο. Βάλε και συ μία αφίσα.

Αυτές είναι πρωτοποριακές οικολογικές προτάσεις. Αυτό είναι βιώσιμη ανάπτυξη στην πράξη!!! Μπροστά σε αυτό το θαύμα… τα λόγια είναιαιαιαιαι… περιτάααααα!!!

Τώρα να μή ρωτήσω αν κάποιος θα μαζέψει τις αφίσες μετά τις συναυλίες? Άλλωστε υπάρχει λόγος? Μάλλον η κυρία βροχή ο κύριος άνεμος αύριο μεθαύριο θα κάνουν την δουλειά τους αλλά με αυτά θα ασχολούμαστε τώρα. Παρεμπιπτόντως, ίδια κατάσταση επικρατεί και μέσα στην πόλη με τα μικρά “κομματάκια” να παίρνουν και αυτά μερίδιο στην πρωτοπορία.

Τι? Σας κοροϊδεύω? Σας κάνω πλάκα? Εγώ?

Ναι… αλλά ΑΥΤΟΙ ξεκίνησαν πρώτοι?

Δεν είναι όλα τα “μαυρίσματα” ίδια.

Ακούω όλο και περισσότερο άτομα να διατυπώνουν την άποψη πως λόγω της αηδίας και της αποστροφής τους στο πολιτικό σκηνικό δεν θα πάνε να μαυρίσουν τους πολιτικούς στην καλπη, αλλά θα πάνε για μαύρισμα σε κάποια παραλία. Προτιμούν δηλαδή την αποχή θεορώντας την μάλιστα και ισχυρή πολιτική θέση.

Δείτε λοιπόν πως το μαύρισμα της παραλίας έχει διαφορά από το μαύρισμα στην κάλπη και πώς η αποχή μπορεί να γίνει μια πολύ ωραία απόχη για να ανεβάσεις τα ποσοστά σου αν εισαι από τους μεγάλους.

Οι ψήφοι και τα ποσοστά είναι απλά ενδεικτικα!

Το παράδειγμα το δανείστηκα από κάποιο post μιας καλής φίλης στο facebook που το δανείστηκε από κάποια άλλη και πάει λέγοντας…

1η Υπόθεση: Μαύρισμα στην κάλπη.

Έστω ότι είμαστε 100 ψηφοφόροι, εκ των οποίων οι 30 είναι αηδιασμένοι και εξοργισμένοι από το δικομματισμό και το παρών πολιτικό σύστημα. Ας δούμε τι γίνεται αν και οι 30 ψηφίσουν μικρά έως πολύ μικρά κόμματα:

Ψηφοφόροι : 100
Έγκυρα : 100
Έλαβαν:
ΠΑΣΟΚ : 29 (29%)
ΝΔ: 28 (28%)
ΚΚΕ: 5 (5%)
ΣΥΡΙΖΑ: 5 (5%)
ΛΑΟΣ: 5 (5%)
Οικολόγοι : 5 (5%)
Δράση: 5 (5%)
Φιλελεύθερη συμμαχία: 2 (2%)
ΚΚΕ Μ-Λ: 2 (2%)
Χρυσή Αυγή: 1 (1%)
ΕΝΑΝΤΥΑ: 1 (1%)
Ένωση Κεντρώων: 2 (2%)
Κόμμα Φιλελευθέρων: 1 (1%)
ΑΣΚΕ: 1 (1%)
Ουράνιο τόξο: 2 (2%)
Κόμμα νέων: 2 (2%)
ΟΑΚΚΕ: 1 (1%)
Κόμμα Φιλελευθέρων: 1 (1%)
Ελληνική Ενότητα: 1 (1%)
Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών: 1 (1%)

2η Υπόθεση: Μαύρισμα στην παραλία.

Κοιτάξτε τώρα πώς αλλάζουν δραματικά τα ποσοστά των κομμάτων, αν από αυτούς τους 30 οι 10 απέχουν, οι 10 ρίξουν λευκό και οι 10 άκυρο:
Ψηφοφόροι : 100
Προσήλθαν: 90 (αποχή 10%)
Έγκυρα : 80 (10 άκυρα)
Λευκά: 10
Έλαβαν: (επί των εγκύρων πλην λευκών, δλ. επί των 70)
ΠΑΣΟΚ : 29 (42,6%)
ΝΔ: 28 (40%)
ΚΚΕ: 4 (5,7%)
ΣΥΡΙΖΑ: 4 (5,7%)
ΛΑΟΣ: 3 (4,2%)
Οικολόγοι : 1 (1,4%)
Δράση: 1 (1,4%)

Συμπέρασμα

Για προσέξτε τώρα τα ποσοστά των 2 μεγάλων κομμάτων και δείτε πόσο ανεβαίνουν στην 2η υπόθεση χωρίς αυτά να έχουν λάβει ούτε ψήφο παραπάνω. Είναι απλά μαθηματικά!

Αν λοιπόν έιστε και σείς κάποιος από αυτόυς τους 30 που αντί για μαυρίσμα στην κάλπη προτιμούν να δηλώσουν τον πολιτικό τους αηδιασμό με μαύρισμα στην παραλία για ξανασκεφτείτε το? Μαυρίζετε πράγματι το πολιτικό σύστημα? Δηλώνεται απέχθεια? Μήπως τελικά μαυρίζετε τον εαυτό σας? (και δεν εννοώ με την βοήθεια του ήλιου)

Και επειδή όλοι μπορεί να πούν ότι “το μύνημα των εκλογών ήταν η τεράστια αποχή” μήπως απλά είναι ένα μύνημα που στέλνεται και δεν λαμβάνετε? Για να το πώ καλύτερα… μήπως το μύνημα με το μάυρισμα στην παραλία δεν έιναι αρκετά δυνατό? Φωναχτό? ΤΡΑΝΤΑΧΤΟ? ΕΠΩΔΥΝΟ? Μήπως τέλικά τσάμπα το στέλνετε?

Ο Λαός των Οικολόγων Πράσινων και τα… πράσινα άλογα!

Κάνοντας zapping χθες την ώρα των ειδήσεων πέτυχα τον κ. Καρατζαφέρη να δίνει συνέντευξη στον κ. Χατζηνικολάου και συγκεκριμένα την ώρα που σχολίαζε την “έκπληξη” με βάση της δημοσκοπήσεις των Οικολόγων Πράσινων. Έλεγε λοιπόν κάποια από τα γνωστά “επιχειρήματα” ότι δεν είναι γνωστές οι θέσεις τους και κρύβονται πίσω από την οικολογία και ότι ο κ. Τρεμόπουλος πρότεινε να ονομάσουν οδό στην Θεσσαλονίκη Κεμάλ Ατατούρκ και άλλα τέτοια παρόμοια. Σήμερα τη σκυτάλη πήρε ο κ. Ψωμιάδης με παρόμοια σχόλια για ανθέλληνες και “βρώμικες σακούλες” στην εξωτερική πολιτική της πατρίδας. (Τι ποιητικός λόγος!!!)

Προς στιγμήν τρόμαξα!!! Λέω …ΑΜΑΝ!!! Ήρθαν οι κατάσκοποι των τούρκων να μας φάνε και δεν έχουμε πάρει χαμπάρι. Αλλά μετά ξανασκέφτομαι και βλέπω ξανά την εικόνα. Βασική αρχή στην επιστήμη της πληροφορίας είναι ο έλεγχος των πηγών. Η διαστροφή λοιπόν του επαγγέλματος με βάζει σε σκέψεις. Ποιά είναι η πηγή των πληροφοριών? Ο κ. Καρατζαφέρης, ο κ. Ψωμιάδης και ο κ. Παπαθεμελής (τελευταίος και καταϊδρωμένος ακολουθεί και αυτός τα γνωστά σχόλια). Είναι αντικειμενική? Έχει κάποιο όφελος από τον έλεγχο στην πληροφορία που μου πλασάρει? χμμμμ… μάλλον ναι… οι οικολόγοι έχουν φάει ποσοστά από όλους είναι κάτι καινούριο και άφθαρτο άρα αποτελεί κίνδυνο για το ΛΑΟΣ και για όλους τους υπόλοιπους. Άρα? Ίσως να μην μου τα λέει όλα… η “πηγή”. Εκτός των άλλων γιατί άραγε όλοι οι συγκεκριμένοι κύριοι - πηγές βρίσκονται πολύ κοντά ιδεολογικά?

Δεν χρειάστηκε λοιπόν να ψάξω πολύ. Στο site των οικολόγων μπορείς να δεις αν οι άνθρωποι έχουν θέσεις ή απλά θέλουν να κάνουν τις πόλεις δάση? Τελικά φαίνεται πώς όχι μόνο θέσεις έχουν αλλά και σε όλα τα ζητήματα!!! Γιατί δεν ακούγονται και δεν παρουσιάζονται στην TV ή σε άλλα ΜΜΕ είναι άλλο θέμα. (Δευτέρα βράδυ πάνω που ο Καφετζόπουλος ήταν έτοιμος να πεί κάποιες θέσεις για κάποια ζητήματα που ρώτησε κάποιος στην εκπομπή του Πρετεντέρη έπεσαν διαφημίσεις και με το που γύρισαν τελείωσε η εκπομπή!!!). Εκεί (στο forum του site) επίσης μπορεί να διαβάσει κάποιος και την ανακοίνωση τους για το θέμα του δρόμου και την ονομασία Κεμάλ Ατατούρκ όπου έμαθα πως υπήρχε δρόμος με αυτό το όνομα μέχρι το 55. Ο ίδιος μάλιστα ο Βενιζέλος (όχι ο σημερινός… ο παλιός… αυτός του αεροδρομίου) είχε προτείνει τον Ατατούρκ για νόμπελ ειρήνης. Αν είναι δυνατόν!!! Είδες τι βρίσκει κανείς αν ψάξει λίγο? Εκεί λοιπόν αναπτύσσουν ολόκληρο το σκεπτικό της πρότασής τους και μπορείτε να το διαβάσετε και να το κρίνετε μόνοι σας. Εγώ το δίαβσα και έβγαλα τα δικά μου συμπεράσματα αλλά δεν θα σας τα πω.

Φαντάζομαι πως αντίστοιχα σκεπτικά υπάρχουν και πίσω από τα άλλα “επιχειρήματα” του κ. Καρατζαφέρη και λοιπών και δεν έχουμε παρά να ψάξουμε να τα βρούμε και να τα κρίνουμε. Πάντως, ακούγοντας μόνο μια πρόταση από ένα κείμενο μίας σελίδας μπορείς πολύ εύκολα να βγάλεις λάθος συμπεράσματα. Πόσο μάλλον να παρουσιάσεις όπως θέλεις ολόκληρο το κείμενο. Εξ άλλου, αν ακούς την μία μόνο πλευρά ξέρεις μόνο την μισή αλήθεια (το απόφθεγμα είναι αλλουνού αλλά δεν θυμάμαι ποιανού).

Είναι συνήθης πρακτική όλων των κομμάτων σε αυτόν τον “πόλεμο” νά παρουσιάζουν όπως θέλουν τις προτάσεις των άλλων χωρίς το αντίστοιχο σκεπτικό. ΓΙΑΤΙ άραγε? Πρώτον γιατί έτσι δεν λες τις δικές σου προτάσεις (που ειδικά όταν ανήκεις στον χώρο που εκπροσωπούν οι κύριοι ξέρεις ότι μπορεί να φανερώσει πράγματα που δεν θες να φαίνονται) και δεύτερον γιατί με την παραποίηση μπορείς να επενδύσεις πάνω στην ξενοφοβία, στην δήθεν ξενόφερτη τρομοκρατία και με λίγη δόση πατριδοκαπηλίας σερβίρεις το τέλειο μενού και μαζεύεις κατευθείαν αυτόν που θέλεις στην κάλπη.

Αν λοιπόν ξανακούσετε πολιτική άποψη του Α κόμματος από το Β… ξαναδείτε την! Ρωτήστε και τον Β. Ίσως τελικά τα φαινόμενα να απατούν! Και πάνω από όλα ζητήστε από τον Α να σας πει την δικιά του άποψη και να αφήσει τον σχολιασμό των υπολοίπων κατά μέρος.

Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα?

Η παραπάνω ερώτηση είναι με βάση τα “έγκυρα” δελτία ειδήσεων το πρώτο θέμα! Αλλά το μόνο που πραγματικά μπορώ να κάνω ακούγοντας τα σχετικά ρεπορτάζ και τους πολιτικούς να σχολιάζουν βασισμένοι στην ατάκα, είναι να γελάω μέχρι δακρύων.

Είναι σαν να βλέπεις ρεπορτάζ στις ειδήσεις για τον ηλίθιο και τον πανηλίθιο, το ότι είπε ο ένας τον άλλον ηλίθιο και ότι ο ηλίθιος προσπαθεί να το παίξει σοβαρός και φωνάζει… “πάρτο πίσω ρε”. Και σαν να μη φτάνει αυτό, έχεις και τους κομπάρσους που κάθονται τριγύρω και γελάνε και σχολιάζουν “δείτε τους ηλίθιους που μαλώνουν”.

Πείτε μου τώρα εσείς αν αυτό το ρεπορτάζ είναι σοβαρότερο από το στρινγκ στις παραλίες που μας δείχνει το STAR? Προσωπικά βρίσκω την Πετρούλα άκρως σοβαρή και έγκυρη σε σχέση με τα παραπάνω.

Άρα το θέμα είναι άλλο. Όταν αφιερώνεις 10 ολόκληρα λεπτά ασχολούμενος με το “είσαι βάρβαρος” - “παρτο πίσω” και προφανώς τους σχετικούς πολιτικούς “διαλόγους” (ή για να το πούμε καλύτερα παράλληλων επικαλυπτόμενων μονολόγων) πάλι σε αυτό το θέμα, το ερώτημα παίρνει πλέον άλλη διάσταση.

Ειδήσεις ή ανέκδοτα?

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ή ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΑ?