Τι δεν καταλαβαίνεις;

Στην προηγούμενη ανάρτηση έγραψα μία ανοιχτή επιστολή στο Υπουργό Παιδείας Θρησκευμάτων, Πολιτισμού & Αθλητισμού.

Το ερώτημα λοιπόν ήταν "πλάκα μου κάνεις;" ή για να το πούμε και Θεσσαλονικιώτικα "πλάκα ΜΕ κάνεις;"... και έθετα κάποια ερωτήματα που συνόψιζαν αυτή την αντίδραση των περισσότερων γνωστών μου στο άκουσμα της είδησης για το τμήμα Πληροφορικής που μετακομίζει στις Σέρρες. Βέβαια απαντήσεις ακόμα επισήμως δεν πήρα αλλά ας πιάσουμε με την σειρά τα επιχειρήματα να δούμε τις υποθετικές απαντήσεις του κ. Υπουργού. Το παρακάτω λοιπόν κείμενο θα μπορούσε κάλλιστα να είναι η απάντησή του... ή μήπως... εμμέσως πλην σαφώς... είναι;

1. Τα επιχειρήματά μου λοιπόν ξεκινούσαν με το θέμα της κρίσιμης ακαδημαϊκής μάζας. Υποστήριζα ότι προσπαθούν να δημιουργήσουν κρίσιμη ακαδημαϊκή μάζα εκεί που δεν υπάρχει καταστρέφοντας την από εκεί που υπάρχει. Τα πράγματα λοιπόν είναι απλά... τόσο κόσμο έβαλε ο πρόεδρος του ΤΕΙ Σερρών... δεν είναι κρίσιμη ψηφοφορική μάζα αυτοί; Αυτούς ποιος θα τους ικανοποιήσει; Στη Θεσσαλονίκη το ΤΕΙ μας έχει γραμμένους! Ούτε ένα τηλέφωνο... μια αναπάντητη τουλάχιστον!

2. Συνέχιζα με την ανταγωνιστικότητα των πτυχίων και έλεγα ότι καταστρέφουν πτυχία με καλό brand name για άλλα που τώρα θα το χτίσουν. Αλλά και πάλι τα πράγματα είναι απλά... τόσο κόσμο θα πάμε στις Σέρρες. Ε που θα πάει... ΘΑ τα κάνουμε ανταγωνιστικά. Το "ΘΑ" ξέρετε... συνηθίζεται πολύ ακόμα και στις μέρες μας από πολιτικούς... ακόμη και αν τρώνε τρελή γιούχα όταν το ξεστομίζουν.

3. Όσο για το θέμα των ΔΕΠ και ότι το τμήμα στην Θεσσαλονίκη έχει ήδη ικανό αριθμό... και πάλι τα πράγματα είναι απλά. Το τμήμα στις Σέρρες δεν έχει. Άρα φέρε αυτούς από Θεσσαλονίκη... αφού όπως είναι γνωστό... η κρίσιμη ψηφοφορική μάζα  είναι στις Σέρρες. Εξ άλλου είπαμε... στην Θεσσαλονίκη μας έχουν γραμμένους! Ούτε ένα φοντάν δεν μας στείλανε... ούτε ένα τρίγωνο Πανοράματος!

4. Τώρα για τους προθαλάμους της ανεργίας με την ανεργία στα ποσοστά που είναι... τα πράγματα είναι σούπερ απλά! Ένας πάνω - ένας κάτω... ψιλοπράγματα. Και άντε το πολύ πολύ αντί να έχεις ανέργους στην Θεσσαλονίκη (που δεν έχεις) να τους έχεις στις Σέρρες (που θα έχεις). Σιγά το πρόβλημα βρε αδερφέ!

5. Τέλος φτάσαμε στο καλύτερο. Σύνδεση με την παραγωγή. Εδώ και αν είναι απλά τα πράγματα... το είπε και ο πρόεδρος του ΤΕΙ Σερρών.... "όταν πηγαίνεις κάπου συστημένος από ψηλά σε ακούνε καλύτερα...". Πόσο μάλλον αν αυτό το ψηλά είναι πρώην Πρωθυπουργός (ασχέτως αν έχει εξαφανιστεί για να μη ακούει αυτά που του σέρνουν). Εδώ ο άνθρωπος έχει σύνδεση με τον ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ... την σύνδεση με την παραγωγή θα κοιτάζουμε τώρα!!!

Τι δεν καταλαβαίνεις;

ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ;

Πλάκα μου κάνεις;

Το ποστ αυτό απευθύνεται στον Υπουργό Παιδείας Θρησκευμάτων, Πολιτισμού & Αθλητισμού και γι αυτό θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος και να μη σας κουράσω.

Αξιότιμε κ. Υπουργέ,

Από την στιγμή που ανακοινώθηκε το σχέδιο Αθηνά σε όποιον φίλο και γνωστό λέω για την μετακίνηση του τμήματος Πληροφορικής από το ΑΤΕΙ Θεσσαλονίκης στις Σέρρες μου απαντάνε πάντα με την ίδια ατάκα.

"Πλάκα μου κάνεις;"

Είδα λοιπόν την συνέντευξη σας κύριε Υπουργέ και θέλω να σας μεταφέρω τις δικές μου απορίες... που ίσως συνοψίζουν αυτό το "Πλάκα μου κάνεις;"

Ας τα πάρω λοιπόν με την σειρά.

1. Λέτε πως θέλετε να δημιουργήσετε πόλεις και κέντρα με κρίσιμη ακαδημαϊκή μάζα. Η Θεσσαλονίκη λοιπόν με 2 Πανεπιστήμια και 1 ΤΕΙ (το 4ο μεγαλύτερο της Ελλάδος) είναι αναμφίβολο πως ακαδημαϊκή μάζα έχει και μάλιστα πόλη σημαντική εδώ και χρόνια. Οι Σέρρες, με ένα ΤΕΙ με τμήματα τα περισσότερα των οποίων φυτοζωούν με βάσεις κυρίως κάτω από το 10 και σαφώς μικρότερο όγκο... πόση ακαδημαϊκή μάζα έχει; Με την κίνηση σας βέβαια να πάρετε 6 τμήματα από το ΑΤΕΙΘ στις Σέρρες (ενώ συνολικά το ΑΤΕΙΘ "χάνει" 10 τμήματα) υπολογίζεται να την δημιουργήσετε. Αλλά πόσοι από τους 10.000 περίπου φοιτητές θα μετακομίσουν στις Σέρρες (ή σε όποια άλλη πόλη) και πόσοι θα παρατήσουν τις σπουδές; Το έχετε υπολογίσει; Έχετε κάνει κάποια μελέτη; Το σκεπτικό εδώ μου φαίνεται πως θέλει να δημιουργήσει κρίσιμη ακαδημαϊκή μάζα εκεί που δεν υπάρχει αποδυναμώνοντας σημαντικά ακαδημαϊκά κέντρα. Σας φαίνεται λογικό κ. Υπουργέ;

2. Έχετε λέτε σαν στόχο να ενισχύσετε την ποιότητα και ανταγωνιστικότητα των πτυχίων. Κατ' αρχήν το τμήμα Πληροφορικής του ΑΤΕΙΘ είναι από τα πρώτα που αξιολογήθηκαν τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά. Οι αξιολογήσεις των 2 τμημάτων από την ΑΔΙΠ (ΑΤΕΙΘ, ΤΕΙ Σερρών) λένε πολλά για την ποιότητα και ανταγωνιστικότητα του κάθε πτυχίου. Καταργείται λοιπόν ένα τμήμα με πτυχίο και φήμη χρόνων τόσο στην τοπική κοινότητα όσο και διεθνώς και το συγχωνεύεται με ένα που εδώ και χρόνια προσπαθεί να χτίσει μία φήμη. Με όρους μάρκετινγκ έχετε 2 προϊόντα με το δικό του brand name το καθένα και καταργείται το ένα με την καλή φήμη για να "σπρώξτε" το άλλο. Δεν νομίζω πως αυτό λέγεται προώθηση της ανταγωνιστικότητας. Ή μήπως έτσι νομίζετε κ. Υπουργέ; Πάντως η συνήθης πρακτική λέει το αντίθετο (καταργώ το αδύναμο brand name και το συγχωνεύω στο δυνατό).

3. Λέτε ότι πρέπει να κλείσουν τμήματα με λίγους ή καθόλου ΔΕΠ. Συγκρίνοντας τα μεγέθη έχουμε από την μία ένα τμήμα με 13 μέλη ΔΕΠ και από την άλλη ένα με 20. Άρα κάθε άλλο παρά ελλειπή μέλη ΔΕΠ έχει το τμήμα Πληροφορικής του ΑΤΕΙΘ. Αλλά παρόλα αυτά καταργείται. Πώς συνάδει αυτό με την λογική που αναπτύξατε κ. Υπουργέ; Θα μπορούσα ίσως να καταλάβω το αντίθετο (να κλείσει το τμήμα των Σερρών και να απορροφηθεί στη Θεσσαλονίκη) αλλά αυτό;

4. Κλείνετε λέτε τμήματα προθαλάμους της ανεργίας. Με βάση την εμπειρία μας (και τα νούμερα από το γραφείο πρακτικής του τμήματος) εδώ στην Θεσσαλονίκη οι φοιτητές μας βρίσκουν ακόμα δουλειά αφού το 20% όσο κάνουν πρακτική μένουν στην εταιρία και προφανώς το ποσοστό απορρόφησης των υπολοίπων αποφοίτων σε άλλες εταιρίες είναι ακόμα μεγαλύτερο. Στις Σέρρες υπάρχουν φοιτητές του τμήματος που έρχονται για πρακτική στην Θεσσαλονίκη. Πόσο μάλλον για να βρουν δουλειά. Άρα ποιο τμήμα θεωρείτε ότι είναι πιο πιθανό να παράγει ανέργους; Ένα τμήμα Πληροφορικής στην Θεσσαλονίκη (2η μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδος με τεχνολογικά πάρκα, διάσημα ερευνητικά κέντρα Πληροφορικής, έδρα μίας πληθώρας εταιριών και καινοτομικών επιχειρήσεων) ή στις Σέρρες.

5. Τέλος κάτι που πραγματικά δεν καταλαβαίνω. Το λέτε επανειλημμένως στην συνέντευξη ότι θέλετε να πετύχετε σύνδεση της εκπαίδευσης με την παραγωγή. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να αναφέρω πως η βιομηχανία άρα η παραγωγή στον τομέα της πληροφορικής στην Θεσσαλονίκη είναι πολλαπλάσια από αυτή των Σερρών. Αλήθεια πόσες επιχειρήσεις πληροφορικής υπάρχουν στις Σέρρες; Γνωρίζετε; Με βάση ποια μελέτη το τμήμα των Σερρών είναι πιο συνδεδεμένο με την παραγωγή Πληροφορικής σε σχέση με αυτό της Θεσσαλονίκης. Εξηγείστε κ. Υπουργέ μου γιατί πραγματικά δεν καταλαβαίνω!

Το μόνο επιχείρημα που μπορώ να βρω υπέρ μίας τέτοιας μετακίνησης είναι αν οι εγκαταστάσεις στο ΤΕΙ Σερρών είναι καλύτερες σαν πιο πρόσφατο ίδρυμα. Αλλά και πάλι το τμήμα του ΑΤΕΙΘ έχει αναπτύξει υποδομές πληροφορικής (εργαστήρια, server rooms, δίκτυα κτλ.) εδώ και χρόνια, που με μία τέτοια μετακίνηση θα είναι δύσκολο να μετακινηθούν και το κόστος αυτής της μετακίνησης τεράστιο. Για να μη μιλήσουμε για την απαιτούμενη προσαρμογή όλων αυτών των υποδομών ώστε να υποστηρίζουν το συγχωνευμένο τμήμα.

Ελπίζω και πάλι να μην σας κούρασα. Αν έχετε στοιχεία και απαντήσεις στα ερωτήματά μου παρακαλώ απαντήστε μου για να μπορώ να εξηγήσω και εγώ στους γνωστούς μου που αντιδρούν με το "Πλάκα μου κάνεις!!!"

Με εκτίμηση,
Κουρουπέτρογλου Χρήστος.

Δήμ. Ξάνθης - Ένα απέραντο καρναβάλι! (Μερος Β')

Για όσους δεν διάβασαν το πρώτο μέρος, μπορούν να το βρουν εδώ.

Επειδή το σπίτι μου ακόμα δεν έπεσε να με πλακώσει θα συνεχίσω όπως υποσχέθηκα με μερικά δείγματα του πόσο καλά τηρείται το μέτρο του πεζόδρομου. Στην επόμενη ανάρτηση θα ασχοληθώ και με το πως έχει διαμορφωθεί μέχρι στιγμής η δρομολόγηση στους δρόμους της παλιά πόλης. Να τονίσω εδώ πως η αλλαγή της δρομολόγησης δεν έγινε την ίδια στιγμή (μέρα) με την λειτουργία του πεζόδρομου. Απλά μέσα στις επόμενες μέρες βλέπαμε σήματα να βγαίνουν άλλα να φυτρώνουν και γενικώς έπρεπε να έχεις τα μάτια σου 14 μη τυχόν και ο δρόμο που το πρωί ήταν μίας Α κατεύθυνσης το βράδυ είχε γυρίσει αλλιώς.

Ας ξεκινήσουμε από τα απλά. Δείτε αριστερά την φωτογραφία τη εισόδου στον πεζόδρομο και πείτε μου πού βλέπετε το σχετικό σήμα;

Δεν καταλαβαίνετε;

Μα είναι τόσο εύκολο...

Εκείνο το άσπρο κυκλάκι στο πλάι αριστερά που τραβάει όλο το φώς από το φλάς;

Το σήμα που έχει μπει... είναι το σήμα Ρ-8 στην παρακάτω εικόνα με τα σήματα. Αυτό με τον κόκκινο κύκλο που δεν έχει τίποτα μέσα.

Ναι το ξέρω πως δεν είναι το κλασσικό σηματάκι για πεζόδρομους με το Παππού και το παιδάκι να βαδίζουν χέρι χέρι... αλλά τι να κάνεις... αυτό είχαν οι άνθρωποι.

Παρόλα αυτά όμως... όταν έχεις συνηθίσει επί δεκαετίες να ανηφορίζεις τον δρόμο για να ανέβεις στην παλιά πόλη, ένα τέτοιο σηματάκι που ξαφνικά ξεφύτρωσε στην άκρη του δρόμου και πάω στοίχημα πως οι μισοί και παραπάνω δεν θυμούνται τι σημαίνει, το παίρνεις χαμπάρι; Δεν νομίζω! Εγώ πάντως έκανα προσπάθεια για να καταλάβω τη διαφορά την πρώτη μέρα που είδα τον δρόμο. Θα περίμενε κανείς ότι για να κόψεις μία συνήθεια μιας ολόκληρης πόλης θα έκανε κάποιος κάτι πιο... φανταχτερό. Ας πούμε...

• Ένα όχημα της αστυνομίας (δημοτικής ή κανονικής) παρκαρισμένο σε μόνιμη σχεδόν βάση με ένα τροχονόμο να πληροφορεί για τις αλλαγές. 
• Ένα απαγορευτικό φαρδιά πλατιά στη μέση του δρόμου που να εμποδίζει ουσιαστικά την διέλευση και κάποιον χάρτη από δίπλα να δείχνει πώς μπορεί κάποιος να φτάσει στο κέντρο της παλιάς πόλης.

Παρόλ' αυτά το μόνο που μπήκε είναι το σηματάκι που βλέπετε με την σημείωση από κάτω ότι ισχύει για όλους εκτός των μονίμων κατοίκων που έχουν κάρτα! Εδώ επίσης να επισημάνω (για ακόμη μία φορά) ότι κάρτα δίνονταν μόνο σε κατοίκους των πεζοδρομημένων οδών που παρεμπιπτόντως είναι μετρημένοι στα δάχτυλα αφού τα περισσότερα κτίρια στο δρόμο είναι είτε μαγαζιά είτε καφετέριες και μπαράκια.

Και τώρα όπως είναι αναμενόμενο... δείτε τα αποτελέσματα της τόσο "αυστηρής" επιβολής της πεζοδρόμησης.

Στις 3 εικόνες παραπάνω βλέπουμε με τη σειρά δύο αμάξια, ένα μηχανάκι και άλλο ένα αμάξι να ανηφορίζουν τον κατά τ' άλλα πεζόδρομο. Τώρα τρείς πιθανές εξηγήσεις υπάρχουν.

Α) Είναι κάτοικοι με κάρτα (δεν είδα τίποτα και το μηχανάκι ήταν από delivery)

Β) Είναι παράνομοι (μάλλον δεν πήραν είδηση τα πέρι πεζοδρόμησης)

Γ) Τα αυτοκίνητα και τα μηχανάκια θεωρούνται πλέον πεζοί επειδή αυτοί που τα οδηγούν μετά περπατούν πεζοί στο δρόμο... (ή κάτι τέτοιο)

Τώρα ας περάσουμε στο πρώτο κουίζ της ημέρας.

Πόσα αμάξια διακρίνετε παρκαρισμένα στο πεζόδρομο;

Άντε να βοηθήσω... τουλάχιστον 5.

Πώς έφτασαν ως εκεί αφού απαγορεύεται η κυκλοφορία στον δρόμο με βάση το σήμα;

Μάλλον ήρθαν με τα πόδια... θα πρέπει να τα έσπρωχναν πόση ώρα για να ανέβουν την ανηφόρα!!!

Τελευταίο και τυχερό για πραγματικά δυνατούς λύτες:

Πόσα μηχανάκια διακρίνεται παρκαρισμένα στο πεζόδρομο;

Εδώ δυστυχώς και εγώ έχασα το μέτρημα!

Αλλά είπαμε τα φέρανε πεζοί οι άνθρωποι!

Να σημειώσω εδώ, για να μη νομίζει κανείς ότι την έστηνα με τις ώρες για να βρω αυτοκίνητα να ανεβαίνουν τον πεζόδρομο, πως το μόνο που χρειάζεται είναι περίπου 5 λεπτά για ανέβεις την ανηφόρα... και που θα πάει θα πέσεις πάνω σε κάποιο (ή μάλλον σε πολλά) παρκαρισμένο αμάξι, μηχανάκι, διερχόμενο όχημα κτλ. Πάντως ξένοιαστη βόλτα σε πεζόδρομο δεν το λες... με τίποτα! Οι φωτογραφίες λοιπόν τραβήχτηκαν σε διάστημα 3 ημερών κατά την απογευματινή μου βόλτα στην περιοχή. Έχοντας όπως είπα στην προηγούμενη ανάρτηση στενό συγγενή εκεί, τον επισκέπτομαι σχεδόν σε καθημερινή βάση και κάποιες φορές προτιμώ τον περίπατο.

Όταν όμως προτιμώ το αμάξι για να του ανεβάσω φάρμακα, τρόφιμα και διάφορα άλλα συνήθως πέφτω πάνω σε αυτό το όχημα της παρακάτω εικόνας. Βρίσκεται μονίμως παρκαρισμένο (όχι στον πεζόδρομο) αλλά σε γωνία δίπλα στην είσοδο του πεζόδρομου, μπροστά στο μαγαζί "Ψωμί και σοκολάτα". Για όσους ξέρουν το σημείο, ξέρουν και τον ιδιοκτήτη του αμαξιού. Όπως επίσης είναι κοινό μυστικό στην πόλη, αν γίνει σχετικό παράπονο - καταγγελία ότι το όχημα ενοχλεί (τώρα με τον πεζόδρομο η κίνηση στη συγκεκριμένη στροφή αυξήθηκε και ενοχλεί ακόμα περισσότερο) στην δημοτική αστυνομία αντιμετωπίζεται σαν... αστείο.

Δήμ. Ξάνθης - Ένα απέραντο καρναβάλι! (Μέρος Α')

Λένε πως αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει. Με αυτήν λοιπόν την ανάρτηση διακινδυνεύω να πλακωθώ από το σπίτι μου. Θα το ρισκάρω όμως.

Θα ξεκινήσω την ιστορία μερικές εβδομάδες πιο πριν. Αρχές Ιουλίου. Έχω επιστρέψει στην πόλη μου, την Ξάνθη (μιας και τα τελευταία 15 περίπου χρόνια ζω στη Θεσσαλονίκη) και ανάμεσα στα νέα και τις συζητήσεις ακούω και το εξής φοβερό. Η παλιά πόλη λέει θα γίνει πεζόδρομος. Ουάου σκέφτηκα!!! Ωραία σκέψη!!! Να μπορείς να κάνεις περίπατο στα σοκάκια χωρίς αμάξια θα είναι υπέροχο. Προφανώς έχοντας συγγενείς που μένουν στο συγκεκριμένο μέρος αμέσως ήρθε και ο αντίλογος. Πως θα εξυπηρετούμαστε εμείς; Που θα παρκάρουμε; Που θα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα αμάξια μας για να φέρουμε 2 ψώνια παραπάνω που πήραμε από την αγορά; Αν χρειαστεί καμιά ανάγκη... κανένα ασθενοφόρο, πυροσβεστικό; Τί γίνεται;

Έτσι άρχισε μέσα μου μια σύγκρουση. Από την μία η ωραία ιδέα ενός πεζόδρομου και από την άλλη η πρακτικότητα και η καθημερινότητα των κατοίκων της περιοχής. Μη γνωρίζοντας περισσότερα σκέφτηκα πως δεν μπορεί… κάποιος σχεδιασμός θα υπάρξει ώστε και οι κάτοικοι να ικανοποιούνται και οι πεζόδρομοι να αναδείξουν αυτό το πανέμορφο κομμάτι της πόλης. Περίμενα λοιπόν να ακούσω κάποια ανακοίνωση, να δω κάποιο σχέδιο, κάποιον χάρτη, κάτι!

Άκουσα πως κυκλοφόρησαν κάποια πολύ περιορισμένα φυλλάδια κάποια στιγμή σε κατοίκους της περιοχής αλλά μια εβδομάδα μετά ήρθε το πρώτο χτύπημα. Μετά από ερωτήσεις μας στον δήμο μάθαμε πως τελικά πεζοδρομούνται όλο και όλο... 1μισης δρόμος!!! Ναι καλά ακούσατε! 1 δρόμος και μισός. Τώρα για να γίνω πιο συγκεκριμένος δείτε εδώ ποιο μέρος πεζοδρομήθηκε. Είναι αυτό που σημείωσα στον χάρτη με μπλε γραμμή.

Ρίχτε μια καλύτερη ματιά στον χάρτη. Τα σημεία με μπλε είναι καφετέριες και μπαρ της περιοχής. Τα κόκκινα είναι αξιόλογα κτίρια, αρχοντικά, εκκλησίες, ένα μουσείο και μία πινακοθήκη! Το μουσείο μάλιστα (το μόνο που υπάρχει στην περιοχή) είναι λαογραφικό. Όταν αρχικά άκουσα για πεζόδρομο πήγε το μυαλό μου σε ένα δρόμο που θα κάνει κάποιο γύρο (τουριστικό) από όλα αυτά τα αξιοσημείωτα μέρη ώστε ένας τουρίστας να μπορεί εύκολα ακολουθώντας τον να περάσει από τα βασικότερα μέρη της παλιάς πόλης και να ευχαριστηθεί την περιπλάνησή του χωρίς να φοβάται και να τραβιέται κάθε λίγο και λιγάκι στη άκρη μη τον κόψει κανένα αμάξι.

Προσέξτε τώρα πόσα αξιοθέατα βρίσκονται πάνω στο πεζόδρομο. Πόσα εκτός; Για την ακρίβεια ο πεζόδρομος σταματάει ακριβώς απέναντι από την είσοδο της πινακοθήκης (ο δρόμος που τα χωρίζει δεν πεζοδρομήθηκε), μόλις μερικά μέτρα πριν από το λαογραφικό μουσείο και λίγο ακόμη πιο μακριά από την πλατεία Μητροπόλεως (το highlight, όπως θα λέγανε και οι τουρίστες, της περιοχής). Με άλλα λόγια αν κάποιος θέλει να τον ακολουθήσει για να ξεναγηθεί στην παλιά πόλη το μόνο αξιοθέατο που θα δει είναι τα καφέ και τα μπαράκια της περιοχής. ΑΑΑ... ναι... ξέχασα και το Δημαρχείο! (που όμως θα φύγει από εκεί και θα πάει στο κέντρο τη πόλης).

Τώρα όποιος κακοπροαίρετος σκεφτεί ότι ο όλος πεζόδρομος έγινε για τα καφέ της περιοχής και όχι για την πραγματική τουριστική ανάπτυξη της... τι να πω... είναι κακοπροαίρετος και μικρός... σωστά; Όποιος επίσης μου πει ότι το όλο εγχείρημα έχει γίνει στην τύχη και χωρίς σοβαρό σχεδιασμό… τι να πω… δεν ξέρει τι του γίνεται!

Ή μήπως ξέρει;

Για την ακρίβεια οι κάτοικοι ειδοποιήθηκαν να βγάλουν κάρτες μονίμων κατοίκων για τα αυτοκίνητά τους 1 μήνα πριν. Άλλα όταν πήγαιναν στα γραφεία και έβγαζαν την κάρτα δεν ήξερε κάποιος να τους πληροφορήσει ποιες άλλες απαραίτητες κυκλοφοριακές αλλαγές θα γίνουν στους υπόλοιπους δρόμους ώστε πλέον κάποιος να μπορεί να προσεγγίσει με αμάξι την παλιά πόλη και πως να κινηθεί σε αυτή. Προσέξτε ότι στη διασταύρωση που τελειώνει ο πεζόδρομος στην πινακοθήκη μπορείς να φτάσεις με αμάξι ΜΟΝΟ από τον πεζόδρομο. Άρα είναι αναπόφευκτο ότι κάποιος από τους άλλους 3 δρόμους πρέπει να αλλάξει μονοδρόμηση. Αλλά κανένας δεν ήξερε ποιος μέχρι να γίνει ο πεζόδρομος! Το μόνο που ήξεραν οι "αρμόδιοι" για τις κάρτες υπάλληλοι ήταν ποιοι δρόμοι πεζοδρομούνται και ότι μόνο οι κάτοικοι αυτών των 1μιση δρόμων μπορούν να βγάλουν κάρτα. Δηλαδή… κάποιοι λίγοι μετρημένοι στα δάχτυλα.

Αυτό είναι απλά η αρχή. Τις επόμενες μέρες ελπίζω να καταφέρω να σας γράψω και πως μέχρι στιγμής εφαρμόζεται το μέτρο της πεζοδρόμησης τις πρώτες 2-3 εβδομάδες.

Δημόσιο vs Ιδιωτικό

Παρόλο που αυτή η προεκλογική εκστρατεία έχει αρχίσει και γίνεται κωμωδία και οι δεύτερες εκλογές μπορεί να στείλουν στο ψυχιατρείο την μισή Ελλάδα... (και γω κοντά είμαι) θα τολμήσω να αναλύσω την σκέψη μου σε ένα θεωρητικό θέμα που με απασχολεί τελευταία. Το ερώτημα είναι είμαστε υπέρ του δημοσίου ή του ιδιωτικού τομέα; Ποιο είναι η καλύτερη αναλογία για ένα ιδανικό κράτος; Τι είναι καλύτερο; Και θα το κάνω πιο συγκεκριμένο. Ακούγεται έντονα και προκαλεί μεγάλη συζήτηση η ιδιωτικοποίηση οργανισμών όπως ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ αλλά και ΟΠΑΠ, ΟΣΕ κτλ. το ερώτημα λοιπόν είναι... αξίζει το δημόσιο να διαχειρίζεται τόσους οργανισμούς; Πρέπει το δημόσιο να ασχολείται το δημόσιο με αυτούς τους οργανισμούς;

Ας πάρουμε λοιπόν τα τρένα (το παράδειγμα είναι εντελώς τυχαίο). Ακούμε στις ειδήσεις εδώ και καιρό ότι είναι ο πιο ζημιογόνος οργανισμός του δημοσίου και ότι τον πληρώνουμε ένα κάρο χρήματα κάθε δυο και τρείς. Ωραία λοιπόν θα σκεφτεί κάποιος... ας τον πουλήσουμε. Και εδώ έρχεται η κλασσική ερώτηση της καινούρια διαφήμισης κινητής. "Για μαράκες ψάχνεις;" Ποιος ιδιώτης θα έρθει να αγοράσει μια επιχείρηση όταν ξέρει ότι είναι ζημιογόνα. Για ποιό λόγο να βάλει στο κεφάλι ένα τέτοιο νταλγκά;

Για χάρη της συζήτησης λοιπόν, θα δεχτώ ότι καταφέρνουμε ως κράτος να βρούμε αυτόν τον επιχειρηματία να αγοράσει τον ΟΣΕ και του πουλάμε φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Κερδίζουμε το ζεστό χρήμα της αγοράς ξεπληρώνουμε μισθούς συντάξεις και τρώμε τα χρήματα σε ότι άλλο χρειαζόμαστε... αλλά κάποια στιγμή τελειώνουν και πάμε για το επόμενο σκότωμα. Και η ιστορία συνεχίζεται... επόμενο ζημιογόνο παράσιτο... επόμενος βλάκας επιχειρηματίας... νέα δόση και την ξαναβγάζουμε λάδι για κάποιους μήνες.

Παρόλα αυτά όπως όλα τα παραμύθια κάποια στιγμή τα παράσιτα τελειώνουν και οι δόσεις για να την βγάζουμε καθαρή για λίγο ακόμα στερεύουν. Τί κάνουμε τότε; Ε... καλά... μέχρι τότε σίγουρα εμείς δεν θα είμαστε κυβέρνηση και κάποιος άλλος θα αναγκαστεί να φάει το αγγούρι.

Το παραμύθι όμως συνεχίζει και από την άλλη πλευρά. Οι επιχειρηματίες είτε αποτυγχάνουν να διαχειριστούν τις βόμβες που τους πουλήσαμε και τις πετάνε-πουλάνε σε άλλους, είτε (επειδή κατά γενική ομολογία ο ιδιωτικός τομέας είναι καλύτερος αποδοτικότερος κτλ κτλ.) καταφέρνουν και βγάζουν τις επιχειρήσεις από τον βούρκο με αποτέλεσμα να κερδίζουν αντί να χάνουν και μάλιστα χωρίς τον βραχνά του κράτους να τους ελέγχει όσον αφορά το κέρδος τους. Κάθε σοφός επιχειρηματίας που θα πάρει μία βόμβα στο χέρι θα φροντίσει να πάρει ανταλλάγματα αυτού του τύπου.

Και τώρα η ώρα της ηλίθιας ρητορικής ερώτησης. Για ποιο λόγο άραγε το δημόσιο δεν είναι αποτελεσματικό και αποδοτικό και έχει όλες τις "χάρες" μαζεμένες;. Γιατί πολύ απλά έχει φορτωθεί τις λαμογίες, τις μίζες, την πελατεία όλων των κομμάτων που πέρασαν από την κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια και είχαν την δυνατότητα να την εκμεταλλευτούν με αυτό τον τρόπο. Με άλλα λόγια απλά το δημόσιο είναι ζημιογόνο γιατί τόσα χρόνια κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για την απόδοση και την αποτελεσματικότητά του σαν να ήταν δική του επιχείρηση... δική του δουλειά! Το κράτος δηλαδή είναι σαν επιχειρηματίας που βολεύει στη δουλειά όλο του το σόι οι οποίοι δεν κάνουν τίποτα και προφανώς η δουλειά πέφτει έξω. Προσωπικά δεν ξέρω πολλούς επιχειρηματίες που θα έκαναν κάτι τέτοιο.

Οπότε η κατάληξη του παραμυθιού είναι να έχεις αρχικά ένα δημόσιο κουρεμένο χωρίς πολλά νοσοκομεία, με τα μισά πανεπιστήμια, χωρίς έλεγχο στο ρεύμα, στο νερό, στην ενέργεια γενικότερα, στις μεταφορές κτλ. Συν τοις άλλοις, όσο από το δημόσιο σου έχει απομείνει παραμένει αναποτελεσματικό γιατί απλά το μόνο που ήθελες ήταν να το ξεφορτώνεσαι και όχι να το στρώσεις σαν δουλειά. Από την άλλη, έχεις τους επιχειρηματίες να έχουν πλέον κάνει κερδοφόρες τις πρώην ζημιογόνες επιχειρήσεις του δημοσίου και να ελέγχουν τόσους και τόσους πόρους και υπηρεσίες για τα οποία κάθε "κοινωνικό" κράτος θα έπρεπε να προσφέρει το ίδιο το κράτος στους πολίτες σαν αντάλλαγμα στους φόρους που πληρώνουν τόσο καιρό.

Συνοψίζοντας την σκέψη μου σε μία πρόταση χρειαζόμαστε ένα δημόσιο που να λειτουργεί με όρους αξιοκρατίας και χρηστής διαχείρισης όπως κάθε σωστή ιδιωτική επιχείρηση και όχι ένα δημόσιο πουλημένο σε ιδιωτική επιχείρηση.

Και έρχομαι λοιπόν να τελειώσω με τις εξής ερωτήσεις.

• Γιατί αφού πληρώνω τόσους φόρους να μην αξίζω να απολαμβάνω τις καλύτερες των υπηρεσιών από το κράτος;
• Γιατί να πρέπει να πληρώνω ιδιώτες γι αυτά για τα οποία φορολογούμαι;
• Αφού γνωρίζω ότι το πρόβλημα είναι να στρώσω την επιχείρηση διώχνοντας τους πραγματικά χαραμοφάηδες γιατί να ψάχνω αγοραστές;
• Και τέλος πώς μπορώ να εμπιστευτώ ξανά αυτούς που μέχρι τώρα αντί να βλέπουν το δημόσιο σαν επιχείρησή τους που την πονάνε και παλεύουν γι αυτή, τη βλέπουν σαν μέσο για να βολέψουν φίλους και συγγενείς με αντάλλαγμα κάποια ψηφαλάκια;
• Πως μπορώ να εμπιστευτώ ξανά τους ανθρώπους που μέχρι τώρα τα έκαναν σκατά;

Πολύ απλά ΔΕΝ μπορώ!!!

Ποιοι τελικά είναι οι ανάπηροι σε αυτή τη χώρα;

Αναδημοσιεύω mail που μου ήρθε από το ηλεκτρονικό περιοδικό ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ.

Μια είδηση που δεν έφτασε ποτέ στο φως της δημοσιότητας και κρατήθηκε καλά κρυμμένη είναι πως από το Νοέμβριο του 2009 οι ασφαλισμένοι στον ΟΓΑ και στο ΟΠΑΔ δεν δικαιούνται αναπηρικά αμαξίδια, μαξιλάρια για την προστασία από τις κατακλίσεις αλλά και όλα τα άλλα βοηθήματα που είναι εργαλεία επιβίωσης για τη μειονότητα των ασφαλισμένων με παραπληγίες και με τετραπληγίες.

Ο κύκλος των περικοπών ολοκληρώθηκε την Παρασκευή 3 Ιουνίου 2011 όταν το Ι.Κ.Α. με νέα εγκύκλιο μειώνει τα ποσά για τα βοηθήματα που έχουν ανάγκη οι Έλληνες και οι Ελληνίδες με παραπληγίες και με τετραπληγίας κατά 50%. Η νέα εγκύκλιος του Ι.Κ.Α. βρίσκεται στο http://www.disabled.gr/lib/?p=39156 και περιλαμβάνει μειώσεις σε όλες ανεξαιρέτως τις παροχές του Ι.Κ.Α.

Οι έλληνες και οι Ελληνίδες με παραπληγίες, με τετραπληγίες, με ημιπληγίες και με ακρωτηριασμούς είναι παγιδευμένοι και καταδικασμένοι σε ολοκληρωτική ακινησία: Τα αναπηρικά καθίσματα, τα τεχνητά μέλη, τα γερανάκια, τα συστήματα ουροσυλλογής, τα μαξιλάρια για την προστασία από τις κατακλίσεις, οι ορθοστάτες και όλα τα άλλα βοηθήματα είναι απαραίτητα για την επιβίωση. Δεν είναι δυνατόν να καταργηθούν.

Την ίδια στιγμή που τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία έχουν περικόψει τα απερίκοπτα, ο χρηματισμός, η δωροδοκία και η μίζα καλά κρατούν σε όλα τα ασφαλιστικά ταμεία. 

Χωρίς αυτά τα βοηθήματα οι ζωές των παραπληγικών και των τετραπληγικών κινδυνεύουν. Σε μερικά χρόνια η Ελλάδα θα είναι το μόνο δυτικό κράτος που θα είναι «ελεύθερο αναπήρων» αφού οι ανάπηροι θα έχουν πεθάνει. 

Δεν υπάρχουν πολλές δυνατότητες αντίδρασης. Οι πολίτες με παραπληγίες και με τετραπληγίες που χρησιμοποιούν αναπηρικά αμαξίδια για τις μετακινήσεις τους αντικειμενικά εμποδίζονται εξαιτίας των πολλών πολεοδομικών εμποδίων που υπάρχουν σε όλες τις απροσπέλαστες πόλεις. Αυτό από μόνο του δυσκολεύει κάθε μαζική αντίδραση από τη μειονότητα των πολιτών με παραπληγίες και με τετραπληγίες. 

Εκ μέρους του περιοδικού ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ και του http://www.disabled.gr/ δεν μπορούμε να σκεφτούμε τρόπους αντίδρασης. Πώς να αντιδράσουν οι πολίτες με παραπληγίες και με τετραπληγίες όταν όλες οι πόλεις είναι απροσπέλαστες και όταν η πλειοψηφία των κτιρίων που στεγάζονται τα ασφαλιστικά ταμεία είναι απροσπέλαστα; 

Ο μόνος τρόπος αντίδρασης είναι το διαδίκτυο αυτό είναι το μόνο που είναι προσπελάσιμο για τους ανθρώπους με παραπληγίες και με τετραπληγίες. Σας παρακαλούμε να στείλετε αυτό το e-mail παντού, μήπως και η δημοσιότητα αναγκάσει την εξουσία να ανακαλέσει αυτές τις θανατηφόρες περικοπές. 

Περιοδικό ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ, http://www.disabled.gr/

Και μετά από αυτό... εξακολουθώ και αναρωτιέμαι. Τελικά ποιος είναι ανάπηρος σε αυτή τη χώρα;

Διαδώστε το. 

Ας γίνουμε όλοι... συμβασιούχοι.

Σήμερα διαβάσαμε και αυτό. Θα κοπούν λέει ο υφυπουργός στο άρθρο οι συμβασιούχοι σε Πανεπιστήμια και ΤΕΙ αναλόγως το πόσους καθηγητές έχει ένα τμήμα από την επόμενη χρονία. Δεν μπορώ να πω ότι δεν περίμενα να συμβεί κάτι τέτοιο απλά δεν το περίμενα αύριο... ίσως μετά από 1 χρόνο. Τότε θα ήταν αναπόφευκτη ροή των πραγμάτων τώρα όμως υπάρχουν κάποια θέματα που με βάση τη λογική δε βγαίνουν.

Για να γίνει για παράδειγμα αυτό στα ΤΕΙ θα πρέπει να γίνονται μισά μαθήματα κάθε εξάμηνο.Αυτό σημαίνει (λαμβάνοντας υπ όψη ότι μόλις φέτος ίσχυσε πρώτη φορά η μονή εισαγωγή φοιτητών στα ΤΕΙ) ότι στο αμέσως επόμενο εξάμηνο δεν θα προσφέρεις σαν τμήμα τα μαθήματα των ζυγών εξαμήνων. Το ότι τώρα έχεις φοιτητές που τυπικά θα είναι στο 4ο και 6ο εξάμηνο δεν νομίζω ότι ενδιαφέρει κανέναν... ε? Υπάρχει και μία άλλη σειρά θεμάτων όπως το ότι οι καθηγητές σε ένα τμήμα αποτελούν το κριτήριο για την ανάγκη σε συμβασιούχους ενώ ο αριθμός φοιτητών δεν αναφέρεται πουθενά. Παράλογο? Τι να έχεις 100 τι 1000 φοιτητές αν έχεις 15 καθηγητές θα τα βγάλεις πέρα. Δεν χρειάζεσαι παραπάνω.

Καταλαβαίνω την πρόθεση του υπουργείου να θέλει να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα που παρεμπιπτόντως δημιούργησαν οι ίδιοι με την ανοχή και την ρουσφετολογική δημιουργία τμημάτων σε κάθε χωριό της χώρας. Επίσης ξέρω ότι θέλουν να κάνουν το πανεπιστήμιο ανταγωνιστικό. Γι αυτό είπα να συνεισφέρω και γώ με την ιδέα μου που είναι λίγο αντίθετη με την πρόταση του υπουργείου. Έτσι γιατί καθένας σε αυτή τη χώρα έχει και μια άποψη.

Θέλεις να κάνεις ανταγωνιστικό το πανεπιστήμιο; Ξεκίνα με το πιο βασικό. Ενίσχυσε τον ανταγωνισμό. Πώς; Βγάλε από την εξίσωση τους όρους "σιγουριά" και  "μονιμότητα" και βάλε στο παιχνίδι τους όρους "κριτήρια" και "αξιολόγηση". Με άλλα λόγια κατάργησε εντελώς την μονιμότητα. Κανένας καθηγητής δεν θα είναι μόνιμος σε μία θέση. Όλοι θα υπογράφουν συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Τώρα θα μου πεις ποιος θα διαλέγει ποιους θα προσλάβει το τμήμα; Οι καλύτεροι. Θέσε μία σειρά από αντικειμενικά κριτήρια (πχ. δημοσιεύσεις, ετεροαναφορές,  αξιολογήσεις φοιτητών σε βάθος χρόνου, αξιολόγηση από συναδέλφους για συνεργατικότητα, προσαρμοστικότητα κτλ., ερευνητικά προγράμματα που προσέλκυσε ο καθένας, εξωτερικές αξιολογήσεις ποιότητας του διδακτέου υλικού για τα μαθήματα του κάθε διδάσκοντα και άλλα πολλά). Πες λοιπόν πως οι 5 καλύτεροι σε κάθε τμήμα απολαμβάνουν της σιγουριάς συμβάσεων 5 ετών. Οι αμέσως επόμενοι σε βαθμίδα 3 χρόνια και πάει λέγοντας. Με την λήξη της θητείας καθενός επαναξιολογείται και ανακατατάσσεται αντίστοιχα στην λίστα των διδασκόντων του τμήματος. Άρα αν δεν κάνεις δουλειά σταδιακά χάνεις χρόνο σύμβασης, χάνεις σιγουριά, χάνεις χρήματα ή πας κάπου αλλού που δεν έχει τόσο καλό κόσμο για να επιβιώσεις προσωρινά. Αν δουλεύεις κερδίζεις σιγουριά, χρήματα κτλ.

Τώρα για το πόσα χρήματα θα δίνεις σε κάθε τμήμα, βάλε όριο διδασκόντων αναλόγως τους ενεργούς φοιτητές σε κάθε τμήμα και διαμόρφωσε μία φόρμουλα για τον προϋπολογισμό με βάση τον αριθμό φοιτητών και το ποσοστό απόφοιτων προς εισακτέους. Αυτό για να αποφύγεις αλλοιώσεις του τύπου κόβουμε φοιτητές να φαινόμαστε ότι θέλουμε κόσμο.

Για κερασάκι στην τούρτα, μετά από ένα εύλογο χρονικό διάστημα λειτουργίας αυτού του μοντέλου προσάρμοσε και ποσό bonus στους προϋπολογισμούς με βάση κριτήρια όπως έρευνα, ποιότητα απόφοιτων, απορρόφηση στην αγορά εργασίας, αξιοποίηση και διαχείριση οικονομικών πόρων και άλλα παρόμοια. Και πες μου μετά ότι το πανεπιστήμιο δεν είναι ανταγωνιστικό.

Για να δούμε όμως... τολμά κανείς να κάνει τέτοια ανατροπή;

Αγανάκτηση ναι... αλλά...

Και ξαφνικά η εκδήλωση "Αγανακτισμένοι στο Λευκό Πύργο" έφτασε τις 20.000 συμμετοχές. Θες γιατί μας την ψιλοείπαν οι Ισπανοί, θες γιατί διαφημίστηκε κάτι λίγο. Καλώς η κακώς το μάθαμε και δηλώνουμε παρών. Δεν ξέρω αν όντως θα παρευρεθούν εκεί και τα 20.000 άτομα αλλά το ότι κάποιοι αποφάσισαν να το κάνουν και κάποιοι συμμετέχουν είναι κάτι θετικό.

Ελπίζω βέβαια όλοι αυτοί να καταλαβαίνουν ότι δεν πρόκειται να παρευρεθούν στη σελίδα του Λευκού Πύργου στο facebook. Θέλω να πω πως είναι πολύ εύκολο να δηλώνεις ηλεκτρονικό παρών. Πραγματικό όμως? Μακάρι λοιπόν να διαψευσθώ. Πάντως είτε έτσι είτε αλλιώς Κυριακή κοντή γιορτή. Θα δείξει.

Αυτό που με απασχολεί είναι τι ελπίζουν, πιστεύουν, νομίζουν όσοι θα συμμετάσχουν ότι θα καταφέρουμε με κάτι τέτοιο. Κάποιοι θα πουν να πέσει η κυβέρνηση, κάποιοι απλά να τα σπάσουμε, κάποιοι μπορεί να νομίζουν ότι θα καταφέρουμε να διώξουμε την τρόικα και το κακό μνημόνιο. Γενικώς ο καθένας νομίζει, πιστεύει, ελπίζει ότι θέλει. Παραθέτω λοιπόν μέρος του κειμένου από την εκδήλωση... έτσι... για διευκρινίσεις.

Η λέξη Αγνακτισμένοι δεν θέλει με τίποτα να υποκινήσει ή να υποδείξει τον τρόπο. Απεναντίας, δηλώσαμε από την αρχή ότι θέλουμε να βρεθούμε ειρηνικά και αυθόρμητα. Χωρίς σχέδιο και πλάνο. Μόνο να δηλώσουμε την ειρηνική διαμαρτυρία μας.

Ο καθένας στην σελίδα της διαμαρτυρίας εκφράζει τον εαυτό του και μόνον αυτόν. Χωρίς επιτροπές και ψήφους. Αρα, καλούμε τον καθένα να είναι υπεύθυνος των λόγων και των πράξεων του. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα κάτι αρνητικό. Όμως, να μην δημιουργείται άλλη εντύπωση, από ό,τι ισχύει.

Δηλαδή μια ειρηνική και αυθόρμητη σύναξη.

Έτσι λοιπόν. Δεν αποσκοπεί σε κάτι συγκεκριμένο η συγκέντρωση. Μόνο το να βρεθούμε και να δείξουμε σε αυτούς που πρέπει ότι είμαστε ακόμα εδώ. Προσωπικά λοιπόν νομίζω πως ο στόχος είναι απλά να δώσουμε να καταλάβουν όλοι αυτοί που πηγαινοέρχοναι στην Βουλή και παίρνουν αποφάσεις ότι είναι εκεί για ένα λόγο και ότι είναι εκεί εξ αιτίας μας. Άρα, υπό το βάρος των περιστάσεων και την σοβαρότητα της κατάστασης, περιμένουμε να δείξουν για ΜΙΑ φορά στην ιστορία της χώρας ότι αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει και να πράξουν αναλόγως. Πέρα από κομματικές γραμμές αγκυλώσεις και άλλες παρόμοιες μ...ίες να δείξουν ότι τους έχει απομένει έστω και λίγο κύρος και σοβαρότητα και να σταματήσουν να μα δουλεύουν ψιλό γαζί!

Αλλιώς...

Έγραψα αρκετά ήδη... αυτό το αλλιώς θα το αναλύσω σε κάποια άλλη ανάρτηση.

Το είδα σε blog... άρα είναι αλήθεια!

Είναι ένα θέμα που με απασχολεί εδώ και καιρό. Ο όγκος των πληροφοριών που λαμβάνουμε σήμερα από το web είναι ασήλυπτος, αλλά τι φίλτρα έχουμε ώστε να καταλαβαίνουμε και κρίνουμε τις πληροφορίες αυτές;

Σκεφτείτε λίγο την ιστορία που είχε κυκλοφορήσει κάποια στιγμή πριν από καιρό με τα φύλλα της ελιάς και τον χυμό τους που δήθεν θεραπεύει τον καρκίνο. Πάλι καλά που μείνανε κάποιοι ελαιώνες ζωντανοί από τις επιδρομές!

"Το είδα στην τηλεόραση άρα δεν μπορεί... είναι αλήθεια! Πάω για φύλλα!"

Και άντε όταν ήταν μόνο η τηλεόραση ή οι εφημερίδες, οι ειδήσεις διαδίδονταν από δημοσιογράφους που καονικά θα πρέπει να διασταυρώσουν πηγές και μετά να βγάλουν κάτι στη φόρα. Με άλλα λόγια η είδηση περνόυσε από τα φίλτρα τους, που για να λέμε και του στραβού το δίκιο έχουν εκπαιδευτεί και κάτι λίγο για να μη γίνονται ρεζίλι. Δεν λέω ότι δεν ξέφευγαν "περίεργες" ειδήσεις (το παραπάνω παράδειγμα το αποδυκνύει) ή ότι δεν άλλαζαν και δεν καταχωνιάζονταν άλλες, απλά κάπως μετριάζοταν το θέμα.

Έπειτα μάθαμε τα συφέροντα. Η τάδε εφημερίδα εξυπηρετεί τον Χ το τάδε κανάλι είναι τον Υ και οι ειδήσεις άρχισαν να χάνουν εγκυρότητα λόγω προφανών πλέον στρεβλώσεων, αποκρύψεων κτλ. Την ίδια στιγμή ξεσπάει η μόδα των blogs και κάθε πικραμένος (συμπεριλαμβανομένου και εμού) ανοίγει ένα blog και αρχείζει να γράφει ότι του κατέβει. Και εδώ αρχίζει το μπλέξιμο...γιατί όταν βρίσκεσαι σε ένα τοπίο με ΜΜΕ γεμάτα συμφέροντα το web και τα blogs του καθενός φαντάζουν παράδεισος! Τα ανώνυμα δε ακόμα περισσότερο! Ο καθένας λοιπόν, κρυμμένος και πίσω από την ανωνυμία του blogger, γράφει ό,τι θέλει και επειδή το γράφει στο blog (που είναι ελεύθερος να γράψει ό,τι θέλει) αυτομάτως συμπεραίνουμε ότι λέει αλήθεια.

Και ερώτω κυρίες και κύριοι.: Ο Χ ανώνυμος blogger που γράφει μία είδηση, που ξέρω εγώ για ποιον δουλέυει; Βγάζει τα προς το ζείν από το blogging; Δεν νομίζω. Αν λοιπόν αυτός ο Χ ανώνυμος είναι πραγματικά ένας επώνυμος που απλά κατευθύνει γνώμες φορώντας πλεόν την μάσκα του blogger πως το ξέρω; Δεν το ξέρω. Με την υπόθεση του tromaktiko είδαμε πόσο ανώνυμα και ουδέτερα ήταν τελικά τα post του blog. Αρα; Είναι η ανωνυμία και η ελευθερία του internet η λύση ή μήπως είναι ένα ακόμα όπλο; Εξαρτάται πως το βλέπει κανείς.

Πάντως επειδή από λύση μπορεί έυκολα να γίνει όπλο υπάρχει ένας πολύ απλός αλλά δύσβατος δρόμος για να αφοπλίσουμε το όπλο. Λέγεται κρίση. Όχι οικονομική. Κριση από το κρίνω. Σκέφτομαι. Ψάχνω. Μασάω και δεν καταπίνω ότι διαβάσω. Καταλάβατε λοιπον γιατί είναι δύσβατος; Γιατί θέλει δουλειά. Σκέψη. Κρίση. Φόρτο εργασίας και πάνω από όλα γνώση, εκπαίδευση και παιδεία.

Γι αυτό και προσωπική μου άποψη είναι πως η πληροφορική στα σχολέια και ειδικά σε ηλικίες που οριμάζει η σκέψη πρέπει να πάρει μία άλλη τροπή. Εκπάιδευσης στην συλλογή, κρίση και χρήση πληροφορίας στο internet.

Άρα, την επόμενη φορά που θα διαβάσετε κάτι και θα πατήσετε το share ή το like για να το δέιξετε στους φίλους σας, ξανασκεφτείτε το. Μήπως απλά διαδείδετε την οποιαδήποτε βλακεία κατέβηκε στο μυαλό του καθενός;

ΥΓ. Εντάξει... δεν τα έγραψα όλα αυτά για να σας αποτρέψω να μοιραστείτε αυτό το post. Καλή η σκέψη αλλά φτάνει τόσο... αρκετά σας ζόρισα... πατήστε το το share. Μη φοβάστε!

Αξίζει να ασχοληθείς…

Το ξέρω ότι θα σας κουράσω αλλά ζητώ προκαταβολικά συγνώμη γι αυτό. Παρακάτω προσπαθώ να περιγράψω την σειρά των γεγονότων όπως την έζησα και την αντιλήφθηκα εγώ. Προσπαθώ να περιγράψω κυρίως τα γεγονότα αφήνοντας τα συμπεράσματα στον αναγνώστη. Ζητώ εκ των προτέρων συγνώμη για τυχόν ανακρίβειες (για τις οποίες συνήθως προειδοποιώ) και προσπαθώ να τεκμηριώσω ότι αναφέρω.

Θα ξεκινήσω με μία σύντομη ιστορική αναδρομή. Το ΤΕΙ αυτό το εξάμηνο ξεκίνησε την εκπαιδευτική διαδικασία γνωρίζοντας από τον Οκτώβριο ότι δεν έχει χρήματα να πληρώσει τους εκτάκτους που προσλάμβανε. Παρόλ’ αυτά ξεκίνησε κανονικά την εκπαιδευτική διαδικασία υπέγραψε τις συμβάσεις εκτάκτων εκπαιδευτικών και απλά περίμενε από το υπουργείο να λύσει το θέμα στέλνοντας τα 2,5εκ ευρώ που θα χρειαζόταν. Οι έκτακτοι από την πλευρά τους (μη γνωρίζοντας στην πλειοψηφία τους το πώς ακριβώς έχει η κατάσταση) βασισμένοι τόσο στην υπόσχεση της διοίκησης και καλή τη πίστη ξεκίνησαν κανονικά τα μαθήματα και τα ολοκλήρωσαν.

Η συνήθης διαδικασία ούτως η άλλως μέχρι σήμερα έφερνε το θέμα της πληρωμής κοντά στις γιορτές οπότε και αναμέναμε ως συνήθως τους πρώτους μισθούς. Γυρίζοντας από τις γιορτές ειδοποιούμαστε ότι επειδή άλλαξε συνεργαζόμενη τράπεζα το ΤΕΙ θα πρέπει να ανοίξουμε λογαριασμό στην νέα πλέον τράπεζα. Υπέθεσα, όπως και πολλοί άλλοι συνάδελφοι, ότι μάλλον αυτό ήταν το γραφειοκρατικό κόλλημα που τελικά καθυστερούσε την πληρωμή μας. Η διαδικασία ολοκληρώθηκε στα μέσα Ιανουαρίου και στην τράπεζα διαδίδονταν (ράδιο αρβύλα) ότι θα πληρωθούμε 24/1.

Παρόλα αυτά στις 24/1 η πολυπόθητη πληρωμή δεν ήρθε και την ίδια στιγμή ο σύλλογος των εκτάκτων εκπαιδευτικών κηρύσσει επίσχεση εργασίας. Αυτό σημαίνει πως από τις 24/1 όσοι συμμετείχαν στην επίσχεση θα ήταν στην διάθεση του ΤΕΙ αλλά δεν υποχρεώνονταν να παρέχουν έργο. Προσωπικά, παίρνοντας αψήφιστα το θέμα και θεωρώντας ότι γίνεται πολύ φασαρία για το τίποτα (θεωρούσα ότι ήταν ένα γραφειοκρατικό κόλλημα) δεν έδωσα σημασία και συνέχισα κανονικά τόσο με τις επιτηρήσεις όσο και τις εισηγήσεις που είχα προγραμματισμένες.

Η κατάσταση άρχισε να γίνεται πιο δύσκολη στις αρχές Φεβρουαρίου. Για χρήματα ούτε λόγος, για γραφειοκρατικά κολλήματα είχε περάσει ήδη πολύς καιρός για να λυθούν, οπότε άρχισα να ρωτάω τι γίνετε και να μαθαίνω περισσότερα. Στις 7 και 8 του μηνός ο σύλλογος ήταν έτοιμος να κλείσει πλέον το τμήμα για να κάνει ακόμα πιο γνωστή την κατάσταση που επικρατεί. Σε αυτήν την κίνηση μέχρι τότε, φαίνεται να έχει συμπαράσταση από την διοίκηση η οποία όμως με αυτήν την ανακοίνωση αναστέλλει την προαναγγελθείσα αναστολή λειτουργίας κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή.

Όπως θα διαβάσατε ο Πρόεδρος μετά από τηλεφωνική συνομιλία με το υπουργείο έλαβε διαβεβαιώσεις και γι αυτό έκρινα σωστό να πάρει πίσω την αναστολή λειτουργίας για τις 7 και 8 του μηνός. Οι μέρες περνάνε, έρχεται 9 του μηνός και ακόμα 0 στο λογαριασμό. Παρόλ’ αυτά έχουμε εξελίξεις. Το υπουργείο στέλνει 2 έγγραφα. Με το πρώτο δίνονται κάποια χρήματα για την κάλυψη (όπως λέει το υπουργείο) 2 μηνών (αν και με βάση τα λεγόμενα του προέδρου οι μισθοί φτάνουν στα 750.000 μηνιαίως οπότε τα 938.700 φτάνουν για ένα μήνα μόνο). Η απόφαση αυτή έχει ημερομηνία 8/2 και δεν φαίνεται να λύνει το πρόβλημα ουσιαστικά αφού χρησιμοποιεί χρήματα του 2011 για την κάλυψη του 2010. Παράλληλα όμως έρχεται και ένα δεύτερο χαρτί με το οποίο ζητούνται αναλυτικές καταστάσεις των εκτάκτων και των οφειλομένων προκειμένου να διευθετηθεί το ζήτημα. Προθεσμία 14/2.

Βλέποντας όμως ότι το πρόβλημα δεν έχει ουσιαστικά λυθεί οι έκτακτοι συνεχίζουν και εντείνουν πλέον τις κινητοποιήσεις με κατάληψη του ΤΕΙ για τις 9, 10 και 11 του Φεβρουαρίου.

Στις 14/2 (μέρα των ερωτευμένων και προθεσμίας για την αποστολή στοιχείων στο υπουργείο) το ΤΕΙ είναι ανοιχτό εμείς ακόμα απλήρωτοι και παράλληλα σκάει και το μεγάλο θέμα. Το συμβούλιο του ΤΕΙ ζητάει από τα τμήματα να μειώσουν κατά 40% τις ώρες των εκτάκτων σε μια προσπάθεια να συμμαζέψει τα έξοδα για τους μισθούς αδιαφορώντας για το πόσο εφικτή είναι μια τέτοια απόφαση και τι επιπτώσεις θα έχει στην εκπαιδευτική διαδικασία. Με άλλα λόγια, τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο. Στην συνέλευση αποφασίζεται να κλείσει το ΤΕΙ για τις 17 και 18 του μηνός και να γίνει νέα συνέλευση στις 21 παρουσία και φοιτητών προκειμένου να ενημερωθούν για τα θέματα που έχουν προκύψει.

Στο μεταξύ ο Πρόεδρος βγάζει αυτή την ανακοίνωση με την οποία ουσιαστικά ρίχνει το βάρος στο υπουργείο που (σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενά του) δεν έχει στείλει όσα χρήματα είχε υποσχεθεί για το 2010. Παρόλα αυτά και ενώ το ΤΕΙ είναι ανοιχτό 14, 15 και 16 του μηνός και ακόμα δεν έχει σταλεί η κατάσταση που ζήτησε το υπουργείο.

Φτάνουμε στις 21/2. Η συνέλευση με την παρουσία των φοιτητών είναι μια διαδικασία που βλέπω πρώτη φορά να συμβαίνει αλλά μπορώ να πω ότι μόνο οφέλη μας άφησε. Η στάση των εκτάκτων παρόλο που συνεχίζει την κατάληψη αλλάζει ριζικά. Αντί της καταβολής των δεδουλευμένων ζητάει ένα χρονοδιάγραμμα για το πότε θα καταβληθούν και να τηρηθεί ο κανονισμός λειτουργίας των ΤΕΙ ώστε οι περικοπές να είναι αυτές που πρέπει και όχι αυθαίρετες και κυρίως όχι σε βάρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Παράλληλα, ζητάμε την Πέμπτη (24/2) να βρεθούμε με τον Πρόεδρο προκειμένου να πάρουμε απαντήσεις στα ερωτήματα.

1. Θα δοθεί παράταση για το εξάμηνο με παράταση των συμβάσεων μας;
2. Υπάρχει χρονοδιάγραμμα για την πληρωμή μας; (Προσοχή: μιλάμε για χρονοδιάγραμμα πλέον και όχι άμεση καταβολή)
3. Θα αλλάξει η απόφαση του συμβουλίου ώστε οι περικοπές να μην γίνουν εις βάρος των μαθημάτων και των προγραμμάτων σπουδών;

Ο αντιπρόεδρος που μας καλωσορίζει μας λέει ότι ο Πρόεδρος απουσιάζει (δίνοντας την εντύπωση ότι είναι εκτός ΤΕΙ). Αργότερα μαθαίνουμε ότι βρισκόταν εντός ΤΕΙ σε εγκαίνια νέων εγκαταστάσεων ενώ η διοίκηση πολιορκούνταν από εκατοντάδες έκτακτους και φοιτητές που προσπαθούσαν να αποσπάσουν μία απάντηση στα αιτήματα. Παρόλο που τα αιτήματα είχαν μεταφερθεί στη διοίκηση από την Δευτέρα, την Πέμπτη ο αντιπρόεδρος δεν μπορούσε να πάρει καμία δέσμευση, ούτε για την παράταση των συμβάσεων για να ολοκληρωθεί η διαδικασία των εξετάσεων ούτε για την ημερομηνία πληρωμών ούτε για το θέμα των περικοπών.

Διαφαίνεται επίσης πως πρόφαση της διοίκησης για την όλη κωλυσιεργία (εμμέσως πλην σαφώς) είναι ότι αφού το ίδρυμα είναι κλειστό δεν μπορεί να τρέξει καμία υπόθεση. Εκτός των άλλων ο κ. αντιπρόεδρος μεταφέρει τις ευθύνες στο υπουργείο λέγοντας ότι δίνονται συγκεκριμένα χρήματα για κάθε κονδύλιο και δεν μπορούν να γίνουν μεταφορές κονδυλίων στον προϋπολογισμό (γεγονός που δεν είμαι σίγουρος αν ισχύει αλλά ακόμα δεν έχω βρει σχετικό νόμο που να το διαψεύδει). Ακολουθεί η συνέλευση μας και εδώ είναι άξιο να σημειωθεί πως την ώρα της συνέλευσης ειδοποιηθήκαμε ότι στάλθηκε η κατάσταση που ζητούσε το υπουργείο από τις 14/2. Την Πέμπτη 24/2!

Η απόφαση της 24/2 επιμένει να ζητάει χρονοδιάγραμμα πληρωμής και νέο εξάμηνο χωρίς περικοπές εις βάρος μαθημάτων αλλά περιέχει μία παγίδα. Μεταφέρω ακριβώς την φράση:

“για αυτόν τον λόγο προχωράμε στην διακοπή μόνο της εκπαιδευτικής διαδικασίας την Παρασκευή 25/2 και την Δευτέρα 28/2”

Όπως καταλαβαίνετε το “μόνο της εκπαιδευτικής διαδικασίας” δεν σημαίνει πως οι διοικητικοί υπάλληλοι δεν μπορούν να μπουν. Ίσα ίσα που το θέλαμε για να συνεδριάσει το συμβούλιο τόσο του ΤΕΙ όσο και κάποιον τμημάτων που το ζήτησαν. Παρόλα αυτά, και ενώ οι υπάλληλοι ειδοποιήθηκαν από τον σύλλογο ότι μπορούν να έρθουν στην δουλειά τους κανονικά ούτε την Παρασκευή ούτε την Δευτέρα φάνηκε κανείς.

Αντιθέτως, την Δευτέρα είχαμε μεγάλη προσέλευση φοιτητών. Για ένα περίεργο λόγο οι φοιτητές που ήρθαν την Δευτέρα για την συνέλευση ήταν περισσότεροι από κάθε συνέλευση. Στην αρχή εντυπωσιάστηκα! Μέχρι που έμαθα ότι μετά από φασαρία κάποια ζήτησαν και άνοιξαν την κεντρική πύλη. Όταν από την είσοδο του ΤΕΙ αρχίσαμε να μεταφερόμαστε στο αμφιθέατρο της ΣΕΥΠ για την συνέλευση, παρατηρούσα με πόσο ζήλο κάποιοι φοιτητές (που τις προηγούμενες φορές είχαν δηλώσει την συμπαράστασή τους αλλά ζητώντας άλλες μορφές κινητοποιήσεων… ποιες δε μας είπαν ποτέ) έτρεχαν να κατευθύνουν τους φίλους τους και να προλάβουν να βάλουν όσο περισσότερους μπορούσαν στο αμφιθέατρο! Μιλάμε για τόσο ζήλο που φώναζαν να μπει και άλλος κόσμος μέσα στο αμφιθέατρο ακόμα και όταν αυτό άρχισε να γίνεται επικίνδυνο για τους υπόλοιπους φράζοντας κάθε διάδρομο διαφυγής σε ώρα ανάγκης.

Με το που ξεκινήσαμε λοιπόν την συνέλευση μας, ένας από τους φοιτητές αυτούς μας διάβασε αυτή την ανακοίνωση από την Ένωση Σπουδαστικών Συλλόγων που πέρασε παμψηφεί σε συνέλευσή τους.

Να κάνω εδώ μία μικρή παρένθεση και να εξηγήσω πως ακριβώς λειτουργούν τα βασικά όργανα του φοιτητικού κινήματος. Γίνονται εκλογές κάθε χρόνο σε κάθε σχολή. Εκλέγονται κάποιοι εκπρόσωποι που αποτελούν το Διοικητικό Συμβούλιο (ή τέλος πάντων κάπως έτσι… δεν είμαι σίγουρος για τον όρο ακριβώς). Αυτοί λοιπόν οι εκλεγμένοι (το ΔΣ) όποτε κρίνει χρήσιμο καλεί όλους τους φοιτητές της σχολής σε γενική συνέλευση όπου συζητούν και παίρνουν μετά από ψηφοφορία αποφάσεις. Αν δεν το κρίνουν χρήσιμο όμως, νομιμοποιούνται από τις εκλογές να βγάλουν όποια απόφαση θέλουν απλά ψηφίζοντας μεταξύ τους.

Εγώ πάντως φοιτητές από κάποια σχολή να κάνουν συνέλευση δεν είδα. Άρα προφανώς με κάποια συνέλευση κάποιου αντίστοιχου οργάνου βγήκε η απόφαση που είδατε. Στην δε ανακοίνωση, δεν αναφέρεται ούτε πότε ούτε που έγινε αυτή η συνέλευση αλλά κατά τ’ άλλα είναι παμψηφεί (όπως μας είπαν ψηφίστηκε από την ΔΑΠ και την ΠΑΣΠ) από το Ένωση Σπουδαστικών Συλλόγων.

Συνεχίζω την αφήγησή μου και μάλιστα με πολλά χειροκροτήματα!!! Κλαπ, κλαπ, κλαπ. Με το διάβασμα της ανακοίνωσης ξεσπά οχετός χειροκροτημάτων. Όταν καταλαγιάζουν, ο φοιτητής που διάβαζε την ανακοίνωση μας λέει “Αυτά είχαμε να πούμε εμείς σαν φοιτητές, για μας το ΤΕΙ είναι ανοιχτό και τώρα φεύγουμε”. Ο αντίλογος μας… “Καθίστε ρε παιδιά να συζητήσουμε όπως τις άλλες φορές” και η απάντηση: ”Τέρμα η συζήτηση για εμάς, φεύγουμε”. Ο μεγάλος όγκος ακολουθεί τις εντολές και φεύγει αλλά κάποιοι μένουν και μετά από κάποιες αντεγκλήσεις (από κάποιους καθηγητές που θίχτηκαν από την συμπεριφορά των υπολοίπων) καταθέτουν τις απόψεις και γίνετε μία γόνιμη συζήτηση.

Τελειώνει η συζήτηση, βγαίνουν έξω οι φοιτητές και συνεχίζουμε μόνοι μας και παίρνουμε τις αποφάσεις που πήραμε. Την ίδια στιγμή μαθαίνουμε ότι ο Πρόεδρος σε συνέντευξη του στην ΕΤ3 λέει ότι έχουμε πληρωθεί Οκτώβριο και Δώρο Χριστουγέννων (δεν έχω βρει ακόμα σχετικό βίντεο για να ξέρω τι ακριβώς είπε οπότε μεταδίδω την πληροφορία όπως την άκουσα εκείνη την ώρα). Το μόνο χειροπιαστό που έχω είναι η παρακάτω εικόνα από τον λογαριασμό μου που μιλάει από μόνη της.

Πριν κλείσω, στην τελευταία σχετική ανακοίνωση χθες ο Πρόεδρος επικαλείται την παραπάνω απόφαση των φοιτητών, δεν αναφέρει πουθενά την αντίστοιχη απόφαση των εκτάκτων και λέει πως εκταμιεύτηκαν τα χρήματα για την καταβολή του Οκτωβρίου και του Δώρου Χριστουγέννων. Το πότε θα φτάσουν σε εμάς είναι θέμα χρόνου ελπίζω αλλά πόσου χρόνου… θα μάθουμε εν καιρώ.

Και θα κλείσω με λίγη τροφή για σκέψη. Σας δίνω τον προϋπολογισμό του 2011 και μία εντολή για την πληρωμή των χρωστούμενων του 2010 με τα λεφτά του 2011. Παίρνουμε 2εκ για τους μήνες του 2010 και αφήνουμε τα 4εκ για τους υπόλοιπους του 2011.

http://sites.diavgeia.gov.gr/teithe/ada/4Ι0Ε4691ΟΔ-Α

http://sites.diavgeia.gov.gr/teithe/ada/4ΑΛΝ4691ΟΔ-Χ

Χρήσιμες πηγές:

http://ektaktoi-teithe.blogspot.com/

http://www.teithe.gr/modules/news/

http://sites.diavgeia.gov.gr/teithe/

 

ΥΓ. Ξεχάστηκα… ο τίτλος κανονικά τελείωνε με ερωτηματικό. “Αξίζει να ασχοληθείς?”